środa, 14 października 2020

Dalewice - kaplica Nawiedzenia i Zwiastowania NMP

W zachodniej części wsi Dalewice ( powiat proszowicki, gmina Koniusza), na wzniesieniu, znajduje się drewniana kaplica z 1652 roku. Kaplica należy do parafii Niegardów a została zbudowana z fundacji proboszcza  z Jangrota Szymona Łodyńskiego, na miejscu wcześniejszej świątyni, spalonej prawdopodobnie przez kalwinów.

 Jest to spora kaplica orientowana o konstrukcji zrębowej o proweniencji gotyckiej. Posiada nawę oraz prezbiterium równej z nawą szerokości, zamknięte trójbocznie. W 1914 roku dobudowano do nawy od północy zakrystię a od południa kruchtę. Wysoki dach dwuspadowy wykonany jest z gontu.

 

Wnętrze, kryte stropem, ozdabia cenna manierystyczna polichromia figuralna z drugiej połowy XVII wieku, uzupełniona w XVIII wieku o motywy ornamentalno-roślinne.

 

W prezbiterium zwracają uwagę postacie czterech dziewic męczennic: Cecylii, Doroty, Agnieszki i Apolonii. Na stropie widnieje przedstawienie czterech Ewangelistów a na ścianach postacie świętych i Apostołów. Polichromia wykonana jest w tonacji czerwieni, brązu i złota. Nad wejściem do zakrystii umieszczony został obraz z 1647 roku przedstawiający Jezusa w studni mistycznej.

 

Ołtarz główny, pochodzący z czasów powstania kaplicy, wykonany jest z materiału imitującego czarny marmur dębnicki. W ołtarzu umieszczono obraz Matki Boskiej Śnieżnej.

 

Kaplica była kilkakrotnie okradana. Po pierwszej kradzieży w 1878 roku, cenniejsze wyposażenie przeniesiono do kościoła w Niegardowie. Kradzieże powtarzały się także w ciągu ostatniego 20-lecia.


widok ogólny

panorama

widok na elewację południową

elewacja południowa

widok od prezbiterium

zakrystia
elewacja północna - zdjęcie Pomorska Biblioteka Cyfrowa
okno zakrystii

wejście

okucia drzwi

sygnaturka

wnętrze

widok na ołtarz główny

obraz w ołtarzu

polichromia stropu

św. Łukasz

św. Cecylia

św. Dorota

łuk tęczowy

polichromia ornamentalna ściany

ołtarz boczny

obraz nad wejściem do zakrystii

chór

organy

piątek, 9 października 2020

Kraków-Ruszcza-kościół św. Grzegorza

Gotycki, murowany z cegły, kościół w dawnej wsi Ruszcza ( obecnie granice Krakowa) został wzniesiony około 1420 roku przez stolnika krakowskiego Wierzbiętę z Branic, ówczesnego właściciela Ruszczy.

Świątynia, usytuowana na wzniesieniu. Posiada krótkie prezbiterium zakończone ścianą prostą oraz dwunawowy korpus. Oba człony opięte są przyporami. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia gotycka. Od zachodu fasadę zdobi wieża , w której dolnych partiach użyto, prawdopodobnie, kamienia ( wapień) z wcześniejszej, romańskiej świątyni. Na elewacjach zewnętrznych widoczny jest ozdobny wątek z cegły zendrówki. W górnej partii wieży zachowały się niewielkie okna - otwory strzelnicze jako, że świątynia miała pierwotnie charakter obronny. 

W 1925 roku do od wschodu przy prezbiterium dobudowano do kościoła, według projektu architekta Adolfa Szyszko-Bohusza, nową, modernistyczną zakrystię w kształcie ośmiobocznej rotundy nakrytej kopułą. Nawiązuje ona do kaplic barokowych a pierwotnie miała pełnić mauzoleum rodziny Popielów. W tym czasie zmieniono także w nawach kształt okien, zacierając ich gotycki charakter. 

Prezbiterium oraz jedną z naw nakrywają oryginalne sklepienia krzyżowo-żebrowe o profilowanych wspornikach. W prezbiterium zachowała się cenna kamienna płyta nagrobna z 1425 roku, z wyrytym wyobrażeniem postaci fundatora kościoła jako rycerza w zbroi oraz gotycki witraż z wizerunkiem św. Grzegorza. 

Wizerunek patrona kościoła znajduje się także na obrazie w barokowym ołtarzu głównym. Jest to XVII - wieczna kopia dzieła włoskiego artysty Annibale Carracciego ( oryginał nie zachował się) . 

Na zewnątrz, przy południowej ścianie nawy kościoła znajduje się grobowiec rodziny Badenich a przy ścianie północnej grobowiec z epitafiami rodziny Popielów, ostatnich przedwojennych właścicieli miejscowości.

widok ogólny

panorama

panorama od prezbiterium

widok na fasadę

fasada

elewacja południowa

elewacja północna

wieża

górna partia wieży

kamień z romańskiego kościoła

okna wieży

wejście

gotycka zakrystia

kruchta

nowa zakrystia

latarnia kopuły zakrystii

okna prezbiterium

szczyt prezbiterium

dekoracyjna cegła zendrówka

wnętrze

sklepienie prezbiterium 

ołtarz główny

obraz- kopia obrazu A. Carraciego

św. Grzegorz- fragment gotyckiego ołtarza - MNK

krucyfiks w ołtarzu bocznym

fragment polichromii w prezbiterium

płyta nagrobna Wierzbięty z Branic

wizerunek rycerza

epitafium Wierzbięty z Branic- XV wiek - MNK


epitafium w prezbiterium

epitafium Badenich

nagrobek rodziny Badenich

tablica na nagrobku

nagrobek rodziny Popielów

niedziela, 4 października 2020

Dąbrowa Tarnowska - brama - pozostałość pałacu Lubomirskich

 Około 1697 roku magnacka rodzina Lubomirskich, ówcześni właściciele Dąbrowy Tarnowskiej ( powiat dąbrowski, gmina Dąbrowa Tarnowska), rozpoczęła wznoszenie okazałej barokowej rezydencji pałacowej. Nowy pałac powstał na miejscu wcześniejszego zamku Ligęzów, pochodzącego z początku z XVII wieku. Jego projektantem mógł być znany architekt Tylman z Gameren lub Mateusz Daniel Poppelmann, autor m.in. wiedeńskiego Zwingeru.

 

Niestety z pełnej przepychu budowli pozostała do dnia dzisiejszego jedynie brama wjazdowa. Pałac ucierpiał w czasie rabacji chłopskiej w 1846 roku a następnie uległ zniszczeniu w czasie pożaru. W 1858 roku budowla już nie istniała.

 

Usytuowana od strony zachodniej  całego założenia, monumentalna brama wjazdowa ma postać łuku triumfalnego. Na osi znajduje się szeroka arkada ze sklepieniem kolebkowym a po bokach  filary opięte półkolumnami. W filarach mieszczą się niewielkie pomieszczenia. Arkadę wieńczy herb Szreniawa a filary rzeźbione panoplia.

 

Obecnie brama wkomponowana jest w ogrodzenie kościoła, który wzniesiono na miejscu pałacu.

 

Do dzisiaj, obok bramy, z barokowego założenia zachowały się fragmenty dawnego parku pałacowego oraz obelisk z połowy XVIII wieku, z kartuszami herbowymi. Obelisk miał, jak głosi podanie, upamiętniać śmierć w pojedynku jednego z Lubomirskich.


widok ogólny

panorama


pałac Lubomirskich - rycina z 1840 roku

brama-zdjęcie archiwalne - zbiory NAC

zdjęcie archiwalne - Fotpolska

zwieńczenie bramy

herb Szreniawa

filar z boniowanymi półkolumnami

panoplia

widok bramy od dawnego wjazdu 

obelisk

jeden z herbów na obelisku