Jest to prawdopodobnie trzecia
świątynia postawiona na tym miejscu. Obecny kościół zbudowano w latach 1828
-1834 w stylu klasycystycznym. Pracami budowlanymi kierował najpierw starosta Dobczyc Jan Turnau a
później jego syn. Kościół przechodził kilka renowacji, pierwszą w 1885 roku,
potem w latach 1906-1907 i 1992-1996.
Jest to budowla wzniesiona z kamienia i cegły, na rzucie krzyża łacińskiego,
jednonawowa, orientowana z wbudowaną na osi kościoła wieżą. Korpus główny
wzbogacono czworobocznymi przybudówkami z obu stron, pełniącymi funkcje
zakrystii i kruchty. Na szczycie wieży umieszczono herbowy krzyż Jagiellonów z
podwójnymi ramionami.
We wnętrzu kościoła wmurowano,
pochodzące z poprzedniej świątyni, marmurowe epitafium dziecięce Sebastiana
Lubomirskiego z 1594 roku. Także z poprzedniego kościoła przeniesiono do obecnego, parafialnego, późnorenesansową chrzcielnicę z czerwonego marmuru oraz gotycką Pietę i kamienną kropielnicę.
Obok kościoła znajduje się dzwonnica z 1855 roku wykonana z kamienia ciosowego. Początkowo miała ona
dwie arkady, ale w 1874 roku dobudowano trzecią, aby zawiesić trzeci dzwon.
Ostatnią Wojnę przetrwał tylko jeden z nich, środkowy, pochodzący z 1504 roku.
Jest to dzwon gotycki. Nosi nazwę „ Jan” i poświęcony jest św. Janowi
Chrzcicielowi. Dzwon ocalał, ponieważ widniał na nim napis w języku niemieckim
i Niemcy nie przetopili go na armaty. Pozostałe dzwony pochodzą z lat 70- tych
XX wieku.
Do kościoła prowadzą kamienne
schody zwieńczone dwiema kamiennymi figurami – po lewej stronie Najświętszej MP
Niepokalanie Poczętej- po prawej św. Jana Nepomucena. Obie figury pochodzą z 1768 roku i
nie stały tutaj pierwotnie. Zostały przeniesione w 1907 roku z miejsca przy
moście na Rabie.
Po prawej stronie schodów stoi stara lipa nazwana " Marysieńką". Drzewo zasadzono na pamiątkę zwycięstwa wojsk polskich pod Wiedniem w 1683 roku.
