Kraków - kaplica śś. Piotra i Pawła

Neorenesansowa kaplica usytuowana przy ulicy Madalińskiego w dzielnicy Krakowa – Dębniki została wzniesiona w 1883 roku według projektu architekta Józefa Pokutyńskiego, jako pierwsza świątynia w tej dzielnicy.

Kaplica, w formie rotundy, nakryta kopułą jest jedną z wcześniejszych prac architekta.

 

Jej fundatorami były rodziny Kirchmayerów, Lasockich i Łosiów.

 

Pod koniec XX wieku umieszczono w kaplicy witraż przedstawiający patronów świątyni, dzieło jednej z miejscowych pracowni witraży.

widok ogólny

panorama

fasada

portal wejściowy

zwieńczenie portalu

kopuła

okno

detal dekoracji

boniowanie

wnętrze

ołtarz

sklepienie

Jazowisko - kościół Narodzenia NMP

Późnobarokowy kościół parafialny w miejscowości Jazowisko ( powiat nowosądecki, gmina Łącko) został wzniesiony w latach 1705-1726 staraniem miejscowego proboszcza.

Jest to budowla murowana, jednonawowa z węższym prezbiterium zakończonym ścianą prostą. Od północy do prezbiterium przylega zakrystia ze skarbcem na piętrze. Nawa jest oszkarpowana. Po roku 1780 os zachodu do kościoła została dobudowana wieża z baniastym hełmem. Kolejne rozbudowy miały miejsce w XIX i XX wieku. Powstały wówczas kruchty, kaplica i przybudówka od strony południowej.

 

Wnętrze, nakryte sklepieniem, urządzone jest w stylu barokowym. Ołtarze pochodzą z XVII i XVIII wieku. Zachował się także manierystyczny portal z XVI wieku, wcześniejszy od świątyni, oraz dwa barokowe portale z wieku XVII.

 

Kilka lat temu odkryto na ścianach wnętrza kościoła barokową polichromię z połowy XVIII wieku.

widok ogólny

panorama

prezbiterium

elewacja południowa

elewacja północna

fasada

widok na wieżę

wieża

okno

portal barokowy

wnętrze

wnętrze prezbiterium

ołtarz przed demontażem

obraz

portal do zakrystii

polichromia ornamentalna

polichromia łuku tęczowego

fragment polichromii

kropielnica

schody

Kraków - Osiedle Salwatorskie

Osiedle willowe na wzgórzu św. Bronisławy, na terenie dawnej wsi Zwierzyniec,  zostało zaprojektowane w latach 1909-1913 jako osiedle dla urzędników i nawiązywało do idei miasta-ogrodu. Osiedle nazwę zawdzięcza pobliskiemu kościołowi św. Salwatora.

 Autorami projektu byli architekci Roman Bandurski i Szymon Weinberg. Główne ulice osiedla to:  

Św. Bronisławy prowadząca dalej jako Aleja Waszyngtona do Kopca Kościuszki oraz ulice Anczyca i Gontyna.

 

Wzdłuż tych ulic na przestrzeni kilkudziesięciu lat wzniesiono trzydzieści willi w stylu modernistycznym. Każda z willi wyróżnia się czymś szczególnym jak np. willa "Pod Meduzą" przy ulicy Anczyca z płaskorzeźbą meduzy na elewacji.

 

Na osiedlu zamieszkało wielu wybitnych ludzi kultury i nauki m.in. dramaturg i poeta Karol Hubert Rostworowski, historyk sztuki Marek Rostworowski oraz historyk i publicysta Feliks Koneczny. 

W jednym z domów ( ulica Anczyca 7)  zmarł znany malarz Jacek Malczewski.

ul. św. Bronisławy

ul. św. Bronisławy zimą

willa fabrykanta Czesława Śmiechowskiego z lat 30-tych XX wieku

aleja

ulica Gontyna latem

ulica Gontyna w zimowej scenerii

willa przy ulicy Gontyna

willa w bluszczu

balkon

willa modernistyczna przy ulicy Gontyna

jedna z willi zimą

willa przy ulicy Gontyna - zdjęcie archiwalne - Fotopolska

ulica Anczyca

ulica Anczyca 7 - dom, w którym zmarł Malczewski

detal jednej z willi - Meduza

detal - orzeł

napis na jednym z domów

detal

willa profesora Konecznego

jedna z willi jesienią

pasieka

aleja latem

dom w kwiatach