Grabki Duże - pałac Rupniewskiego

Późnobarokowy zespół pałacowy w Grabkach Dużych ( powiat staszowski, gmina Szydłów) został wzniesiony w 1742 roku z inicjatywy kasztelana małogoskiego Franciszka Rupniewskiego.

Jego projektantem był znany architekt Franciszek Placidi.

 

Zespół składa się z pałacu wzniesionego na planie ośmioboku z główną salą na parterze i licznymi pokoikami na piętrze oraz dwóch pawilonów o ściętych narożnikach.

 

Z czasem powstała oficyna i budynki gospodarcze.

Całość otacza rozległy ogród.

 

Obecnie pałac stanowi własność prywatną.

widok ogólny

zdjęcie z lotu ptaka - CBN Polona

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

fasada - Fotopolska

szczyt fasady

wazony

elewacja boczna

elewacja ogrodowa - Fotopolska

droga

pawilon

drugi pawilon

Cieszyn - kościół św. Trójcy

Przy placu Londzina w Cieszynie ( powiat cieszyński, gmina Cieszyn) znajduje się rzymskokatolicki kościół filialny pod wezwaniem św. Trójcy. 

Kościół pierwotnie był świątynią ewangelicką ( pierwszą w Cieszynie) i został wzniesiony pod koniec XVI wieku w stylu gotyckim. W 1654 roku został przekazany katolikom, ale istniejący przy świątyni cmentarz pozostał w rękach ewangelików do XVIII wieku, a zamknięto go w roku 1883. 

Kościół to budowla gotycko-renesansowa, jednonawowa. Szczyt frontowej fasady został ozdobiony renesansowym zwieńczeniem z połowy XVII wieku. 

Neogotycka wieża pochodzi z XIX wieku i zastąpiła drewnianą. Na jej elewacji wmurowano kamienne renesansowo-barokowe epitafia i płyty nagrobne pochodzące ze zlikwidowanego cmentarza. 

 W elewacji północnej zachował się zamurowany portal. 

Obecnie świątynia należy do kościoła św. Marii Magdaleny.

widok ogólny

panorama

prezbiterium

elewacja prezbiterium

elewacja boczna

elewacja przy wieży

fasada

renesansowy szczyt fasady

neogotycka wieża

zwieńczenie wieży

portal wieży

okno

zamurowany portal

dawny portal wejściowy

wnętrze - zdjęcie Fotopolska

epitafium

herb

barokowe epitafium

pozostałość nagrobka na cmentarzu

fragmenty nagrobków

Szydłów - zamek królewski

Zamek królewski w Szydłowie ( powiat staszowski, gmina Szydłów) został wniesiony około roku 1350, na skarpie w obrębie murów miejskich.

Jego fundatorem był król Kazimierz Wielki chociaż uważa się, że nieistniejąca część północna zamku powstała wcześniej, za czasów Władysława Łokietka.

 

Pierwotnie zamek składał się z dwóch domów zamkowych, dziedzińca, wieży oraz bramy zamkowej.

 

Budowla przez okres istnienia była użytkowana tylko czasowo a jej zniszczenie nastąpiło podczas wojen szwedzkich w XVII wieku, ale jeszcze w XVIII wieku został odbudowany. Jednak wkrótce został opuszczony.

 

Do naszych czasów przetrwała ruina domu południowego ( tzw. Sala Rycerska). Jest to dwukondygnacyjna budowla na planie prostokąta z salą tronową na piętrze, ogrzewaną pierwotnie ciepłym powietrzem z pieców przyziemia..

 

Na przełomie XV i XVI wieku powstał tzw. Skarbczyk, usytuowany na ruinach wieży.

 

Brama zamku pochodzi z epoki baroku.

 

Obecnie na terenie dawnego zamku mieści się Muzeum Regionalne.

widok ogólny

panorama

ruiny zamku - zdjęcie CBN Polona

fasada Domu Południowego

portal wejściowy

portal do Sali Rycerskiej

Sala Rycerska

okna

widok na Skarbczyk

Skarbczyk

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

fasada

zegar słoneczny

brama wjazdowa

portal bramy

herb i tablica

dziedziniec

Rytwiany - Pustelnia Złotego Lasu

Zespół pokamedulski w Rytwianach ( powiat staszowski, gmina Rytwiany) powstał z fundacji braci Tęczyńskich w latach 1624 - 1637, jako drugi po Bielanach w Krakowie erem tego zakonu.

Położona z dala od ludzkich siedzib pustelnia składała się z klasztoru, domków pustelniczych i kościoła.

 

Najokazalszym elementem zespołu jest kościół pod wezwaniem Zwiastowania NMP.

Jest to barokowa świątynia z wydłużoną nawą i kaplicami po stronie zachodniej. Od wschodu do kościoła przylega kapitularz oraz zakrystia. Na osi elewacji południowej wyrasta czworoboczna wieża z hełmem z latarnią. Fasada zachodnia ozdobiona jest szczytem z wolutami po bokach.

 

Wystrój wnętrza świątyni silnie kontrastuje z wyglądem zewnętrznym. Ściany i sklepienia pokrywa bogata dekoracja stiukowo-malarska. Pokaźnych rozmiarów manierystyczny ołtarz główny rozdziela nawę od chóru dla zakonników, gdzie można zobaczyć bogato zdobione stalle. Autorem koncepcji dekoracji świątyni był jeden z przeorów, Włoch Wenanty de Subiaco, który także namalował kilka fresków oraz obraz w ołtarzu głównym.

 

Erem kamedułów przetrwał do roku 1820, gdy władze carskie nakazały jego likwidację.

 

Obecnie cały, odrestaurowany, kompleks klasztorny jest siedzibą Relaksacyjno-Kontemplacyjnego Centrum Terapeutycznego : SPeS”.

 

widok ogólny

kościół - archiwalne Fotopolska

panorama

zdjęcie archiwalne - CBN Polona

makieta eremu

elewacja wschodnia kościoła

szczyt elewacji wschodniej

elewacja północna

okno

elewacja południowa

portal boczny

wieża

widok na fasadę

fasada

szczyt fasady

portal wejściowy

wnętrze

ołtarz główny

wejście za ołtarz

tylna strona ołtarza głównego

stalle zakonne

dekoracja stall

malowidła w chórze zakonnym

sklepienie nawy

stiuki

dekoracja ścian nawy

sztukaterie

fragment sztukaterii

fresk

malowane okno

chór

kaplica

sklepienie kaplicy

barokowe epitafium

krypta Radziwiłłów

tablica

dziedziniec

figura na dziedzińcu

figura

brama na dziedziniec

widok na domki pustelnicze

domek pustelniczy

widok od ogrodu

ogród

alejka

winnica

brama do eremu