Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gmina Pilica. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gmina Pilica. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 12 maja 2022

Smoleń - zamek

Jedną z twierdz należących do Szlaku Orlich Gniazd na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej był zamek typu górskiego w Smoleniu ( powiat zawierciański, gmina Pilica).

Pierwsza murowana warownia powstała około połowy XIV wieku z inicjatywy Jana lub Ottona z Pilicy. Usytuowana została na wapiennej skale i składała się z wieży z murami obwodowymi oraz  budynku mieszkalnego o dwóch lub trzech kondygnacjach, połączonego z wieżą  kładką.

Kilkadziesiąt lat później zamek został rozbudowany o zamek dolny, otoczonego murem i zachowaną do dzisiaj ostrołukową bramą wjazdową. Na dziedzińcu tej części zamku funkcjonowała studnia.

Na przełomie XIV i XV wieku właścicielką zamku zostaje żona króla Władysława Jagiełły, Elżbieta Granowska, a następnie jej syn Jan Pilecki. Z tego czasu pochodzi zachodnia część warowni ze śladami budynku mieszkalnego.

Pod koniec XVI wieku obiekt jest już niezamieszkany, gdyż kolejni właściciele tych terenów wznieśli rezydencję w sąsiedniej Pilicy.

Popadająca w ruinę budowla stała się łatwym celem dla wojsk szwedzkich podczas Potopu i została zdewastowana.

Jako ruina została zabezpieczona w XIX wieku i w wieku XX.

Rekonstrukcja i renowacja zamku na szeroką skale nastąpiła w latach 2012-2015 i obecnie zamek udostępniony jest do zwiedzania.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne - zbiory NAC

widok z lotu ptaka - zbiory NAC

widok na wieżę

wieża

widok z wieży na dziedziniec zachodni 

mur obwodowy

fragment muru obwodowego

widok na część mieszkalną zamku dolnego

część mieszkalna

dawna komnata

fragment murów części mieszkalnej

widok na dziedziniec wschodni

dziedziniec wschodni

studnia

zamek dolny

fragment dziedzińca zamku dolnego

brama zamku dolnego

okna

sobota, 2 lutego 2019

Pilica - pałac

 Okazały pałac w Pilicy ( powiat zawierciański, gmina Pilica) został wzniesiony około 1610 roku przez rodzinę Padniewskich herbu Nowina, która kupiła miejscowość w połowie XVI wieku od rodziny Pileckich.

Powstała wówczas modna późnorenesansowa rezydencja w typie włoskiego palazzo in forteca. Jej rozbudowę kontynuował kolejny właściciel Jerzy Zbaraski. Następna rozbudowa pałacu miała miejsce w połowie XVII wieku, gdy jego właścicielem został Stanisław Warszycki. Jemu zawdzięczamy rozbudowę fortyfikacji wokół pałacu, który dzięki temu stał się nowoczesną twierdzą.

Centralnym punktem założenia jest czteroskrzydłowy pałac z dziedzińcem wewnętrznym i arkadowym portykiem w fasadzie. Wokół, w niewielkim oddaleniu, wzniesiono potężne mury obronne, kazamaty i bastiony. Całość dodatkowo obiegała fosa.

Pałac otaczał rozległy park w stylu angielskim, włoskim i francuskim, dzisiaj zaniedbany.

Po śmierci Warszyckiego właściciele rezydencji często się zmieniali. W XVIII wieku przebudowano pałac w stylu barokowym. Z czasem całe założenie, wymagające znacznych nakładów finansowych, zaczęło niszczeć. W połowie XIX wieku rodzina Moes rozpoczęła remont , jednak wybuch pożaru, uniemożliwił kontynuowanie prac. Dopiero zakup Pilicy wraz z pałacem w 1974 roku przez znanego przemysłowca Leona Epsteina  uratował zrujnowana budowlę. Epstein, dzięki posiadanym środkom, wyremontował całość i nadał jej wygląd neorenesansowy a fortyfikacje przybrały szatę romantyczną. Niestety kilka lat po zakończeniu prac Epsteinowie opuścili Pilicę i zamieszkali w Krakowie a majątkiem kierowali zarządcy.

Ostatnimi właścicielami pałacu, do roku 1945, była rodzina Arkuszewskich, która jednak popadła w tarapaty finansowe i nie była w stanie dbać o  rezydencję.

Po wojnie i wywłaszczeniu w pałacu mieścił się tutaj m.in. dom dziecka.

W 1989 roku cały kompleks zakupiła milionerka amerykańska Barbara Piasecka Johnson, z przeznaczeniem na swoja rezydencję. Wkrótce jednak sprzedaż uznano za nieważną a dodatkowo roszczenia do pałacu zgłosili  spadkobiercy przedwojennych właścicieli.

Obecnie stan własności całego kompleksu pałacowego nadal nie jest unormowany i wszelkie remonty zostały wstrzymane.

Warto wspomnieć, że  czasie okupacji przy murach fortyfikacji pałacowych niemiecka żandarmeria dokonała egzekucji kilkudziesięciu Żydów i Polaków.


widok ogólny
panorama
panorama - archiwalne
widok przed 1900- zdjęcie Fotopolska
korpus pałacu
fasada
portyk arkadowy
arkady
zwieńczenie portyku
okna


panoplia
rzeźba lwa
dziedziniec wewnętrzny
fragment umocnień
brama
zwieńczenie bramy
umocnienia
mur
narożnik muru
stajnie
park
altana

środa, 10 października 2018

Pilica - kościół św. Jana Chrzciciela

Początki powstania kościoła parafialnego w Pilicy ( powiat zawierciański, gmina Pilica) sięgają I połowy XIV wieku, ale najstarsze zachowane  fragmenty budowli ( m.in. gotyckie prezbiterium) datowane są na przełom XIV i XV wieku, czyli okres lokacji miasta.

Świątynia została ufundowana przez ród Pileckich. Od XVI wieku była stopniowo rozbudowywana z inicjatywy rodu Padniewskich. Powstała wówczas szersza nawa oraz przylegające do niej kaplice. W 1604 roku wzniesiono przy prezbiterium późnorenesansową kaplicę grobową rodziny Padniewskich a kilka lat później przemianowano kościół na kolegiatę. Znaczna przebudowa świątyni miała miejsce w wiekach XVII i XVIII w duchu barokowym. W XVIII wieku przebudowano kaplice od północy nawy a od południa dobudowano do nawy kaplicę św. Józefa oraz kolejną kaplicę od północy.

Kościół w Pilicy jest budowlą murowaną, orientowaną złożoną z prostokątnej nawy z kaplicami po obu stronach oraz krótkiego, trójbocznie zakończonego prezbiterium z renesansową kaplicą i zakrystią od północy. Na szczycie ściany wschodniej zakrystii umieszczono herby fundatorów świątyni.

Prezbiterium przykryte jest gotyckim sklepieniem krzyżowo-żebrowym a nawa kolebkowym z lunetami. Wnętrze utrzymane jest w stylu barokowym i rokokowym, ale zachowały się elementy wcześniejsze. Uwagę zwraca późnorenesansowy portal wejścia do zakrystii oraz kopuła na pendentywach kaplicy Padniewskich. Nad wejściem do kaplicy Matki Boskiej Szkaplerznej i św. Anny wisi renesansowy nagrobek dziecięcy Katarzyny Pileckiej z roku 1555, autorstwa włoskiego artysty Jana Marii Padovano. Drugi nagrobek zachował się w kaplicy Padniewskich . Jest to późnorenesansowy przyścienny nagrobek Mikołaja i Anny Padniewskich z 1601 roku.

Do elementów późnogotyckich należą posągi Matki Boskiej i św. Jana Ewangelisty umieszczone na ścianie na tęczy.

Po stronie wschodniej kościoła stoi kamienna dzwonnica z 1820 roku.


widok ogólny
prezbiterium
fasada
elewacja południowa
kaplica Padniewskich
zakrystia
ściana szczytowa zakrystii z herbami
dekoracja nawy
wnętrze
prezbiterium
sklepienie prezbiterium
sklepienie barokowej kaplicy
ambona
chrzcielnica
kopuła kaplicy Padniewskich
Grupa Ukrzyżowania 
nagrobek Katarzyny Pileckiej
renesansowy nagrobek Padniewskich
postacie zmarłych
dzwonnica
dzwony