Andrzejówka - cerkiew Zaśnięcia Bogurodzicy

Cerkiew grekokatolicka w Andrzejówce ( powiat nowosądecki, gmina Muszyna) została wzniesiona w latach 1860-1864 jako budowla drewniana, trójdzielna, w typie zachodnio-łemkowskim.

 Składa się z nawy głównej, prostokątnego prezbiterium z zakrystią oraz okazałej wieży od zachodu z babińcem i zachatą. Ściany cerkwi pokrywa gont a  dachy namiotowe oraz kopułki blacha.

 

Wnętrze ozdobione zostało polichromią ornamentalną z przełomu XIX/XX wieku.

Zachował się także niekompletny późnobarokowy ikonostas z końca XVIII wieku. Z tyłu ikonostasu widoczna jest inskrypcja w języku słowackim wykonana przez malarza z Bardejowa.

 

Obecnie cerkiew pełni funkcję kościoła katolickiego i należy do parafii w Miliku.

 

Świątyni towarzyszy stary cmentarz a całość otoczona jest niskim murkiem krytym daszkiem  z gontu.

widok ogólny

prezbiterium

elewacja północna

widok na wieżę

wieża

izbica wieży

wejście

okna

zdobienia

cmentarz i kostnica

ogrodzenie

brama ogrodzenia

przycerkiewny cmentarz

                                                           pozostałości cmentarza

nagrobek

                                                                                

detal

Milik - cerkiew śś. Kosmy i Damiana

Cerkiew grekokatolicką w Miliku ( powiat nowosądecki, gmina Muszyna) wzniesiono w 1813 roku po zniszczeniu wcześniejszej świątyni przez powódź.

Jest to drewniana budowla trójdzielna, jednonawowa, w typie zachodniołemkowskim.

Nawę od wschodu poprzedza prostokątne prezbiterium a od zachodu wieża z izbicą. Do nawy po bokach przylegają dwie niższe kaplice. Całość nakrywają dachy z gontu zwieńczone baniastymi wieżyczkami. Gontem obite sa także ściany.

We wnętrzu zachowało się, częściowo,  wyposażenia poprzedniej cerkwi w tym niekompletny ikonostas z 1806 roku oraz osiemnastowieczne ikony.

Po wysiedleniu ludności łemkowskiej świątynia pełni funkcję kościoła katolickiego ( od 1947 roku).

Cerkwi towarzyszy współczesna dzwonnica drewniana oraz pozostałości cmentarza.

widok ogólny

panorama

widok na prezbiterium

prezbiterium

wieża

izbica

elewacja północna

kaplica

wieżyczki na dachach

cerkiew i dzwonnica

widok na dzwonnicę

dzwonnica

współczesna kapliczka

stary nagrobek

Muszyna - kościół św. Józefa

 Kościół parafialny w Muszynie ( powiat nowosądecki, gmina Muszyna) został wzniesiony w stylu barokowym w latach 1676-1728 z fundacji biskupów Piotra Gembickiego i Andrzeja Trzebickiego.

Jest to murowana świątynia jednonawowa z węższym prezbiterium, zamkniętym pókolistą absydą. Od północy przy prezbiterium nowsza przybudówka - zakrystia. Dawna zakrystia, ulokowana po stronie południowej, pełni obecnie funkcję kaplicy ( piętro nadbudowane na początku XIX wieku).

Wnętrze kościoła nakryte sklepieniem kolebkowym na gurtach.

W klasycystycznym ołtarzu głównym umieszczona została gotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem z XV wieku oraz renesansowe tabernakulum z około 1600 roku w formie miniaturowej świątyni.

Zwraca uwagę także barokowa chrzcielnica oraz ambona z początku XVIII wieku.

Kościołowi towarzyszy wolnostojąca, murowana dzwonnica arkadowa z 1803 roku zwieńczona trójkątnym przyczółkiem.

Całość otacza mur kamienny z kaplicą w obwodzie.

widok ogólny

panorama

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

widok na fasadę

fasada

barokowy portal

prezbiterium

elewacja południowa z kaplicą

elewacja północna

posągi na elewacji

figura

wnętrze

ołtarz główny

ołtarz z gotycką figurą i tabernakulum

łuk tęczowy

dzwonnica

fragment Ogrodu Biblijnego

Dubne - cerkiew św. Michała Archanioła

Usytuowana na niewielkim wzniesieniu drewniana cerkiew grekokatolicka w Dubnem ( powiat nowosądecki, gmina Muszyna ) powstała w roku 1863, po spaleniu wcześniejszej świątyni z XVII wieku.

Obecna świątynia posiada tradycyjny podział trójdzielny z prostokątnie zamkniętym prezbiterium, nawą oraz wieżą z izbicą i babińcem w przyziemiu.

 

Nawę i prezbiterium nakrywają namiotowe dachy łamane, kryte baniastymi hełmami. Wieżę także wieńczy baniasty hełm. Ściany  pokryte zostały gontem a dachy i hełmy blachą.

 

We wnętrzu nakrytym pseudo-kopułami namiotowymi ( nawa i prezbiterium) oraz stropem ( babiniec)  zachował się, starszy od opisywanej świątyni, kompletny ikonostas, ocalały z pożaru poprzedniej cerkwi z główną ramą rokokowo-klasycystyczną pochodzącą z przełomu XVII i XVIII wieku.

 

Część ikon jest późniejsza a wykonali je Antoni i Michał  Bogdańscy w końcu XIX wieku. Ściany pokrywa polichromia ornamentalno-figuralna także z tego okresu.

 

Do cennych elementów wyposażenia należy także malowana na płótnie tzw. płaszczenica, klasycystyczna ambona z wizerunkiem Chrystusa jako Dobrego Pasterza oraz barokowy ołtarz boczny.

 

Budynek cerkwi otacza kamienny murek .

 

Obecnie cerkiew pełni funkcję świątyni katolickiej.

widok ogólny

panorama

fasada

wieża

izbica wieży

prezbiterium

elewacja północna

wnętrze

ikonostas

Carskie Wrota

widok na ambonę

ambona

chór

fragment polichromii

korony ślubne