Wolbrom - kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej

Barokowa świątynia parafialna w Wolbromiu ( powiat olkuski, gmina Wolbrom) powstała w latach 1638-1664, może  na miejscu wcześniejszego kościoła.

Inicjatorami jej budowy byli Kanonicy Regularni Laterańscy.

 

Pierwotnie był to  kościół jednonawowy, murowany, z półkoliście zakończonym prezbiterium. Późniejsze przebudowy przekształciły go w bazylikę trójnawową.

 

Wyposażenie wnętrza pochodzi z końca XVII wieku i z końca XIX wieku.

 

W XVII wieku powstał także budynek klasztoru, który dzisiaj pełni funkcję plebanii.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

widok na prezbiterium

prezbiterium

zwieńczenie prezbiterium

elewacja północna

fasada

kaplica

portal wejściowy

okno

wnętrze

łuk tęczowy

ołtarz boczny

organy

sklepienie nawy bocznej

ambona

barokowa chrzcielnica

detal chrzcielnicy

wnętrze kaplicy

ołtarz w kaplicy

dzwonnica

dawny klasztor - plebania

wejście

figura przy kościele

Poręba Dzierżna - kościół św. Marcina

Obecnie istniejący kościół parafialny w Porębie Dzierżnej ( powiat olkuski, gmina Wolbrom) składa się z dwóch części: drewnianej i murowanej.

 Drewniane jest prezbiterium, zakrystia oraz część wschodnia nawy. Powstały one w epoce baroku w roku 1766, podobnie jak drewniana dzwonnica stojąca obok świątyni. W 1870 roku nawę przedłużono o część murowaną a później do części drewniane nawy dostawiono  od południa kruchtę. Całość nakrywa dwuspadowy dach z gontu.

 

Wyposażenie kościoła jest głównie barokowe i rokokowe.

 

Przy kościele znajduje się figura św. Marcina.

widok ogólny

panorama

widok od prezbiterium

prezbiterium

okno prezbiterium

zakrystia

elewacja boczna

cześć murowana

fasada

sygnaturka

wnętrze

dzwonnica

                                                                    figura św. Marcina

dawna plebania

Wolbrom - kościół Niepokalanego Poczęcia NMP

Na dawnym przedmieściu Łobzowskim w Wolbromiu ( powiat olkuski, gmina Wolbrom), po północnej stronie miasta, znajduje się niewielka drewniana świątynia, zbudowana w 1638 roku w stylu barokowym.

 Pierwotnie była to parafia przyszpitalna zlokalizowana przy miejscowym szpitalu dla ubogich.

 

Jest to jednonawowa budowla z węższym i niższym prezbiterium, zakończonym trójbocznie oraz przylegającą doń od zachodu zakrystią. Na uwagę zwraca fasada z wygiętym szczytem, naśladującym formę barokową. Szczyt fasady pochodzi jednak z końca XIX wieku. Kryty blachą dach zwieńczony jest wysoka sygnaturką. Wejście do nawy poprzedza kruchta.

 

We wnętrzu, nakrytym stropem, znajduje się między innymi późno-manierystyczny ołtarz główny z połowy XVII wieku oraz półkolista belka tęczowa a ściany pokrywa iluzjonistyczna polichromia.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

panorama

prezbiterium

zakrystia

fasada

szczyt fasady

kruchta wejściowa

elewacja południowa

fragment elewacji południowej

kapliczka w ścianie prezbiterium

sygnaturka

wnętrze