Łosie - kaplica cmentarna

Na nowym cmentarzu we wsi Łosie ( powiat gorlicki, gmina Ropa) znajduje się drewniana kaplica, pochodząca z 1764 roku. Kaplica to dawne prezbiterium cerkwi grekokatolickiej wzniesionej w Klimkówce.

Po postawieniu w 1914 roku nowej, murowanej cerkwi stara świątynia została rozebrana a prezbiterium przeniesiono na miejscowy cmentarz, jako kaplicę.

 

W 1989 roku, gdy postanowiono utworzyć Zalew Klimkowski, kaplica została przeniesiona na obecne miejsce wraz z częścią ekshumowanych grobów.

widok ogólny

panorama

widok od południowego zachodu

strona wschodnia

strona północna

wejście

zwieńczenie portalu z datą

data powstania

dach 

okno

stary nagrobek

Łosie - cerkiew Narodzenia NMP

Cerkiew grekokatolicka w Łosiu ( powiat gorlicki, gmina Ropa) została wzniesiona w 1810 roku z fundacji Stanisława Siemieńskiego, ówczesnego właściciela wsi. W 1928 roku została znacznie przebudowana ( m.in. powiększono nawę).

Jest to cerkiew w typie północno-zachodnio łemkowskim, trójdzielna, orientowana z bardzo szeroką nawą. Prezbiterium jest zamknięte ścianą prostą a towarzyszą mu po bokach dwie przybudówki. Ściany  są obite gontem a dach blachą. Nad babińcem wznosi się nadbudowana wieża o konstrukcji słupowo-ramowej.

Wnętrze nakryte stropem zdobi polichromia figuralno-ornamentalna z lat- 30-tych XX wieku oraz kompletny ikonostas barokowo-klasycystyczny z przełomu XVIII i XIX wieku i dwa barokowe ołtarze boczne.

Cerkiew otacza kamienny  mur z bramkami w tym bramka z hełmem baniastym. W grodzeniu jest także murowana dzwonnica parawanowa z 1876 roku zwieńczona trzema kopułkami.

Jako ciekawostkę warto podać, że budynek cerkwi podczas przebudowy w 1928 roku został otynkowany od zewnątrz. Tynki zlikwidowano dopiero w latach 80-tych XX wieku.

Od 1947 roku cerkiew pełniła funkcję kościoła rzymskokatolickiego a obecnie użytkowana jest przez grekokatolików.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

panorama

widok na prezbiterium

prezbiterium

widok na elewację północną

wieża

izbica wieży

wnętrze

ikonostas

fragment ikonostasu

Carskie Wrota

polichromia stropu

dekoracja ścian

fragment polichromii ornamentalnej

ikona św. Mikołaja

ołtarz boczny

żyrandol

bramka

dzwonnica

mur z daszkiem z gontu

krzyż

Ropa - dwór Siemieńskich

Barokowo- klasycystyczny zespół dworski w Ropie ( powiat gorlicki, gmina Ropa) powstał w 1803 roku z inicjatywy rodziny Siemieńskich na miejscu starszego założenia, którego pozostałości zachowały się w piwnicach.

Budynek dworu jest murowany, od frontu parterowy a od ogrodu piętrowy z piwnicami. Partie boczne, nakryte dachami mansardowymi, są wyższe od części środkowej. Całość korpusu głównego nakrywa dach łamany polski a fasadę frontową zdobi portyk kolumnowy.

Podjazd do dworu flankują symetrycznie dwie murowane klasycystyczne oficyny dla gości i służby nakryte dachami czterospadowymi. Niedaleko dworu znajduje się piętrowy lamus z tego samego okresu, przebudowany w stylu secesyjnym z balkonem z hermami.

Do wybuchu drugiej wojny światowej majątek kilka razy zmienia właścicieli a od 1944 jest własnością Skarbu Państwa. Po roku 1987 zostaje przeprowadzony częściowy remont obiektu, jednak zostaje on wstrzymany po zgłoszeniu roszczeń przez spadkobierców ostatnich przedwojennych właścicieli majątku. Wobec braku opieki dwór niszczeje a w 1996 roku trawi go częściowo pożar. Po wielu perypetiach spadkowych w 1999 roku całe założenie dworskie wraz z parkiem krajobrazowym przechodzi na własność nowych właścicieli, którzy przystępują do generalnego remontu budynków z myślą o otworzeniu centrum hotelowego z restauracją.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

widok na fasadę

fasada

portyk kolumnowy

elewacja ogrodowa

elewacja ogrodowa - zdjęcie archiwalne - Fotopolska

elewacja boczna

fragment elewacji bocznej

oficyna

oficyna-lamus

wejście do lamusa

rzeźba 

druga rzeźba

głowa kobieca

Ropa - kościół św. Michała Archanioła

Fundatorami barokowego kościoła w Ropie ( powiat gorlicki, gmina Gorlice) była rodzina Siemieńskich.

 Świątynia została wzniesiona w roku 1761, pierwotnie całkowicie z drewna, nawiązując do architektury cerkwi łemkowskich. Około 1800 roku dobudowano dwie murowane, kwadratowe, kaplice zwieńczone wieżyczkami z cebulastymi hełmami a na froncie fasady postawiono kolumnowy portyk.

 

Część drewniana składa się z nawy, trójbocznie zamkniętego prezbiterium oraz z zakrystii. Ściany obite zostały gontem a dach blachą.

 

Wyposażenie wnętrza pochodzi z XIX i XX wieku. Polichromia figuralna i iluzjonistyczna została wykonana w drugiej połowie XIX wieku. Starsze elementy to kamienna kropielnica z 1691 roku, rokokowa ambona i klasycystyczna chrzcielnica oraz niektóre obrazy.

 

Obok kościoła stoi murowana arkadowa dzwonnica z XIX wieku a całość otacza murowane ogrodzenie.

widok ogólny

panorama

fasada zdjęcie archiwalne

fasada

murowany portyk

prezbiterium

prezbiterium i zakrystia

hełm wieży kaplicy

wnętrze

ołtarz główny

chór

ambona

polichromia stropu

monochromatycznie malowany posąg

kropielnica

zdobienie kropielnicy

kościół i dzwonnica

bramka ogrodzenia