| widok ogólny |
| zdjęcie archiwalne |
| dzwonnica i kapliczka |
| zwieńczenie dzwonnicy |
| obraz na froncie dzwonnicy |
| kapliczka |
| widok ogólny |
| zdjęcie archiwalne |
| dzwonnica i kapliczka |
| zwieńczenie dzwonnicy |
| obraz na froncie dzwonnicy |
| kapliczka |
Miasto Żywiec ( powiat żywiecki, gmina Żywiec) już na przełomie XV i XVI wieku było ważnym centrum handlu znajdującym się na skrzyżowaniu szlaków handlowych w kierunku Orawy, Moraw i Krakowa.
Posiadało także przywileje organizowania jarmarków. Handel skoncentrowany był na Rynku, otoczonym głównie drewnianą zabudową.
Do początku XVIII wieku trwał okres rozwoju
zarówno miasta jak i Rynku. Powstały pierwsze kamienice murowane. Jednak już w
pierwszej połowie XVIII wieku na skutek pożarów oraz polityki fiskalnej
właścicieli miasta i przemarszów wojsk dokonujących rabunków i zniszczeń,
doprowadziły do powolnego upadku miasta i zaniedbania Rynku.
Zdołano jednak odbudować spaloną drewnianą dzwonnicę stojącą przy placu. Tym razem
wzniesiono ją z kamienia i w takiej formie zachowała się do dzisiaj.
Dopiero pożar w 1857 roku doprowadził do
powstania całkowicie kamiennej zabudowy pierzei Rynku. W tym czasie
powstał nowy Ratusz, nawiązujący detalem
do synagogi. Na płycie placu umieszczono także posąg św. Floriana.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkańcy
kamienic na Rynku zostali wysiedleni a zwolnione mieszkania przeznaczono dla urzędników niemieckich.
Po wojnie Rynek zmodernizowano. Ostatnia
rewitalizacja miała miejsce kilka lat temu.
| widok ogólny |
![]() |
| pierzeja wschodnia - zdjęcie archiwalne - Fotopolska |
| panorama |
| widok na ratusz |
| ratusz |
| fragment fasady ratusza |
| ryzalit |
| okna |
![]() |
| Rynek- widok na dzwonnicę- zdjęcie archiwalne Fotopolska |
| widok na dzwonnicę |
| dzwonnica |
| kamienice pierzei zachodniej |
| płyta Rynku |
| dom z wieżą |
| fontanna z figurą św. Floriana |
| dekoracja |
Sanktuarium maryjne w Rychwałdzie ( powiat żywiecki, gmina Gilowice) swój rozkwit zawdzięcza podarowanemu w 1644 roku, przez Katarzynę z Komorowskich Grudzińską, obrazowi z wizerunkiem Matki Bożej z Dzieciątkiem. Obraz wykonany w stylu bizantyjskim pochodzi z początku XV wieku i namalowany został na desce.
Rosnący kult obrazu był bezpośrednim powodem zastąpienia wcześniejszej, skromnej
świątyni drewnianej okazałym barkowym kościołem. Natomiast stara świątynia
została przeniesiona do pobliskich Gilowic, gdzie stoi do dzisiaj.
Nowy kościół powstał w połowie XVIII wieku jako budowla trójnawowa z
prezbiterium zakończonym absydą oraz zakrystią i składzikiem po bokach. Skromna
w dekorację fasada z podziałami ramowymi
posiada po bokach dwie kwadratowe wieże z przedsionkiem między nimi.
Wnętrze kościoła, w przeciwieństwie do elewacji zewnętrznych, odznacza się znacznym
przepychem. Nawa główna oddzielona jest od naw bocznych arkadami wspartymi na
filarach. Wyposażenie świątyni pochodzi głównie z okresu baroku i rokoka.
Polichromia i witraże są znacznie nowsze wykonano je bowiem w XX wieku.
Od roku 1947 Sanktuarium Matki Bożej Rychwałdzkiej opiekuje się zakon franciszkanów
a świątynia uzyskała w 2017 roku status Bazyliki Mniejszej.
| widok ogólny |
| prezbiterium |
| fasada |
| wieże |
| widok na jedną z wież |
| elewacja południowa |
| elewacja północna |
| portal i balkon |
| graffiti na elewacji |
| tablica pamiątkowa |
| herb |
| portal boczny |
| portal boczny - detal |
| portal do nawy |
| wnętrze |
| ołtarz główny |
| obraz Matki Bożej Rychwałdzkiej |
| ołtarz boczny |
| chór |
| ambona |
| polichromia sklepienia prezbiterium |
| stacja Drogi Krzyżowej |
| ogrodzenie |
| brama boczna ogrodzenia |
| kaplica w ogrodzeniu |
| kropielnica |
| posąg na bramie głównej |
| figura św. Jana Nepomucena |
| nagrobek |
| płyty nagrobne z dawnego cmentarza przykościelnego |
| płyta nagrobna |