Popędzyna - dwór Sobolewskich

Przy skarpie nadwiślańskiej , na obrzeżach wsi Popędzyna ( powiat brzeski, gmina Szczurowa) wznosi się niewielki dwór murowany.

Dwór powstał pod koniec XIX wieku dla rodziny Sobolewskich.

 

Zbudowano go na planie prostokąta z przybudówką od strony wschodniej.

 

Fasadę zdobi drewniany ganek z datą wzniesienia dworu (1890 rok). Całość nakrywa dach pokryty dachówką.

 

Przy dworze zachowały się pozostałości zabudowań gospodarczych.

 

Obecnie opuszczony budynek dworu popada w ruinę.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

widok na ganek

drewniany ganek

stolarka ganku

data

dekoracja

schody

okna

zdjęcie archiwalne

widok na elewację boczną

przybudówka

fragment elewacji przybudówki

elewacja tylna

ruina zabudowań gospodarczych

fragment budynku gospodarczego

łąka przy dworze

droga

Górka - eklektyczny dwór

Eklektyczny dwór w Górce ( powiat brzeski, gmina Szczurowa) został wzniesiony pod koniec XIX wieku przez rodzinę Elterlein.

Jest to budowla murowana, parterowa z piętrowym ryzalitem na osi i reprezentacyjnym wejściem od zachodu.

Ostatnim przedwojennym właścicielem majątku i dworu był Andrzej Strzelecki. Po wojnie mieściła się w dworze szkoła. W latach 90-tych XX wieku zrujnowany budynek zakupiła osoba prywatna i rozpoczęła remont, który jednak nie jest kontynuowany.

Wokół dworu rozciągają się pozostałości dawnego parku krajobrazowego.

widok ogólny

panorama

ryzalit wejściowy

okna nad wejściem

elewacja boczna

brama

ogrodzenie

aleja dojazdowa

fragment parku

Uście Solne - kościół Nawrócenia św. Pawła

Obecny kościół w Uściu Solnym ( powiat brzeski, gmina Szczurowa) powstał w latach 1833-1839, w stylu klasycystycznym, nawiązującym do tzw. stylu „józefińskiego”. Jednak początki parafii sięgają czasów lokacji miasta w XIV wieku (miejscowość utraciła prawa miejskie w roku 1933).

Podczas działań wojennych pierwszej wojny światowej zniszczona została wieża kościoła.

W latach  1924-1926 nastąpiła częściowa przebudowa świątyni w duchu neobarokowym i modernistycznym. Został wówczas powiększony korpus nawowy oraz dobudowano kaplice boczne. Odbudowano również wieżę i przekształcono fasadę. Kolejne zmiany w bryle świątyni miały miejsce w latach 60-tych XX wieku, gdy podwyższono dachy i odbudowano sygnaturkę.

Kościoł posiada jedną nawę oraz prezbiterium zakończone absydą. Prezbiterium towarzyszą po bokach przybudówki w tym zakrystia. Do nawy od południa i północy przylegają dwie kaplice na planie kwadratu nakryte kopułami. Rozczłonkowana pilastrami elewacja ozdobiona jest niszami z posągami świętych Piotra i Pawła a wieńczy ją wieża z latarnią, wtopiona w korpus.

We wnętrzu dominuje wystrój rokokowy i XIX- wieczny a ściany pokrywa współczesna polichromia.

widok ogólny

panorama

widok na prezbiterium

prezbiterium

posąg na ścianie prezbiterium

elewacja północna

elewacja południowa z kaplicą

widok na fasadę

fasada

zwieńczenie fasady

wejście

posąg na fasadzie

zakrystia

wnętrze

ołtarz główny

ołtarz boczny

wnętrze kaplicy

ambona

chór

chrzcielnica

witraż

fragment polichromii

brama ogrodzenia

brama wschodnia

dawna plebania