Mirów - ruiny zamku

Zamek w Mirowie ( powiat myszkowski, gmina Niegowa) wzniesiono prawdopodobnie około połowy XIV wieku, być może, na miejscu wcześniejszej warowni drewniano-ziemnej.

Zamek początkowo pełnił funkcję strażnicy, broniącej przed najazdami od strony Czech.

Warownia, usytuowana na wysokiej skale, została zbudowana z łamanego kamienia i składała się z zamku górnego, zamku dolnego oraz podzamcza. Przy zamku górnym wzniesiono dodatkowo wieżę. Zamek dolny miał dwie wieże bramne i mury obwodowe.

Na początku XVI wieku zamek rozbudowano.Dobudowano wieżę mieszkalną złożoną z pięciu kondygnacji oraz ścianę kurtynową, dzięki, której powstał wewnętrzny dziedziniec. Wjazd do zamku znajdował się od strony południowej i był zabezpieczony fosą oraz mostem zwodzonym. Całość założenia chronił dodatkowy mur obwodowy.

Początkowo okoliczne ziemie wraz z zamkiem w Mirowie i pobliskich Bobolicach były lennem księcia Władysława Opolczyka. Jednak, za współpracę z Czechami, książę został przez króla Władysława Jagiełłę pozbawiony tego lenna.

W 1422 roku warownia została zakupiona przez Piotra z Bnina, który ją po raz pierwszy rozbudował.

Od 1489 roku przez kolejne 144 lata zamek był własnością rodziny Myszkowskich, którzy zamek znacznie rozbudowali i zmodernizowali. W 1633 roku okoliczne włości przeszły na własność kolejno Korycińskich i Męcińskich.

Podczas Potopu szwedzkiego warownia znacznie ucierpiała i właściwie nie podniosła się już z częściowej ruiny, mimo starań właścicieli. W 1787 roku została opuszczona a okoliczni mieszkańcy brali z niej budulec dla swoich domostw. W 1937 roku zawaliła się część jednej z wież.

Po wojnie, w latach 1960-1962, zamek zabezpieczono jako trwałą ruinę, mimo, że formalnie nie był własnością państwa, lecz osoby prywatnej.

W 2006 roku ruinę zakupiła rodzina Lasockich, właścicieli pobliskich Bobolic. Planują oni częściową rekonstrukcję zamku, tak, aby można było go udostępniać turystom.

widok ogólny

panorama - zdjęcie CBN Polona

widok na wieżę

zdjęcie - Fotopolska

widok ogólny całości

bryła zamku

zdjęcie archiwalne

ruiny - archiwalne

otoczenie ruin

widok od strony Bobolic

fragment murów

zamek i skała

Bobolice- zamek

Zamek w Bobolicach (powiat myszkowski, gmina Niegowa) został wzniesiony na polecenie króla Kazimierza Wielkiego w latach około 1350-1352. Budowla była częścią systemu obronnego mającego za zadanie ochronę granic Państwa Polskiego od strony Śląska i Czech oraz, znajdującego się w pobliżu, szlaku handlowego.

Zamek był własnością królewską do roku 1370, kiedy to król Ludwik Węgierski przekazał go księciu Śląskiemu Władysławowi Opolczykowi. Jednak, mimo licznych nadań królewskich, książę okazał się nielojalny wobec króla i zmuszony był oddać zamek w ręce innego właściciela, Węgra Andrzeja Schoeny. Ten także spiskował wobec króla ( z Krzyżakami) a zamek przekształcił w zbójecką twierdzę. Kolejny władca, Władysław Jagiełło musiał ukrócić zbójecki proceder Schoena i ponownie przyłączył zamek do majątku królewskiego. Jednak poprzedni właściciel mógł nim dysponować.

Następnie zamkiem władało kilka rodzin jednocześnie, co rodziło liczne konflikty. Dopiero zakup całości budowli w 1445 roku przez Piotra Szafrańca położył kres tym konfliktom. Za czasów Szafrańca wokół zamku powstała osada rzemieślnicza. Jednak przez kolejne dziesięciolecia właściciele zamku często się zmieniali. Na dłużej zawładnęła nim dopiero rodzina Mikołaja Krezy z Zawady. Zamieszkiwali oni zamek w latach 1486 – 1625. W 1625 roku zamek przeszedł na własność Piotra Myszkowskiego, właściciela pobliskiego zamku  Mirów.

W roku 1657, w czasie „potopu szwedzkiego”, twierdza w Bobolicach uległa poważnemu zniszczeniu, jak wiele warowni na tzw. szlaku „ Orlich Gniazd”. Od tego czasu zamek popadał stopniowo w ruinę z powodu braku funduszy na jego odbudowę i był tylko częściowo zamieszkały.

W XVIII wieku, zrujnowaną warownię zakupiła rodzina Męcińskich jednak nie udało im się jej odbudować, jak planowali. W XIX wieku do całkowitego znoszenia ruin doprowadzili poszukiwacze skarbów, ponieważ, podobno, wcześniej udało się znaleźć w ruinach skarb znacznej wartości. W 1882 roku właścicielami ruin została rodzina chłopska Baryłów, która „ władała” zamkiem do 1945 roku.

Po drugiej Wojnie Światowej część ruin wykorzystano jako budulec drogi łączącej Bobolice z Mirowem. Zabezpieczenia ruin zamku dokonano dopiero w 1958 roku. W latach 90-tych XX wieku zamek został zwrócony rodzinie Barytów a ci z kolei w 2002 roku sprzedali go rodzinie Laseckich.

Laseccy, wielkim nakładem środków, odbudowali zrujnowaną warownię i w 2011 roku została ona udostępniona turystom. Ponieważ obecna budowla to rekonstrukcja, oparta na bardzo skąpych źródłach, jej wygląd budzi wiele kontrowersji.

W wyniku rekonstrukcji powstała warownia usytuowana na pierwotnym podłożu, czyli na skalistym wzgórzu. Jest to budowla składająca się z dwukondygnacyjna budynku mieszkalnego z wieżami i cylindrycznej baszty. Zamek został pokryty czarną dachówką. Całość otoczono murami z blankami z białego wapienia. Do warowni prowadzi most zbudowany nad sucha fosą.

Z zamkiem w Bobolicach wiążą się liczne legendy.

Jedna z nich mówi o pojawianiu się białej damy, pod której postacią kryje się bratanica jednego z przedstawicieli rodziny Krezów, więziona przez niego w zamku. Krąży także legenda o wielkim skarbie ukrytym w rzekomym tunelu łączącym zamki Mirów i Bobolice. Ma być to część skarbu odkrytego w XIX wieku.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

panorama

panorama - zdjęcie Fotopolska

widok od strony drogi

skały pod zamkiem

mury i wieże

widok na wieżę

mury

zwieńczenie muru zamku

brama wjazdowa

zamek i brama

brama i most

herb nad bramą

fragment wieży

skrzydło mieszkalne

ubikacja

wnętrze