Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gmina Dąbrowa Tarnowska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gmina Dąbrowa Tarnowska. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 4 października 2020

Dąbrowa Tarnowska - brama - pozostałość pałacu Lubomirskich

 Około 1697 roku magnacka rodzina Lubomirskich, ówcześni właściciele Dąbrowy Tarnowskiej ( powiat dąbrowski, gmina Dąbrowa Tarnowska), rozpoczęła wznoszenie okazałej barokowej rezydencji pałacowej. Nowy pałac powstał na miejscu wcześniejszego zamku Ligęzów, pochodzącego z początku z XVII wieku. Jego projektantem mógł być znany architekt Tylman z Gameren lub Mateusz Daniel Poppelmann, autor m.in. wiedeńskiego Zwingeru.

 

Niestety z pełnej przepychu budowli pozostała do dnia dzisiejszego jedynie brama wjazdowa. Pałac ucierpiał w czasie rabacji chłopskiej w 1846 roku a następnie uległ zniszczeniu w czasie pożaru. W 1858 roku budowla już nie istniała.

 

Usytuowana od strony zachodniej  całego założenia, monumentalna brama wjazdowa ma postać łuku triumfalnego. Na osi znajduje się szeroka arkada ze sklepieniem kolebkowym a po bokach  filary opięte półkolumnami. W filarach mieszczą się niewielkie pomieszczenia. Arkadę wieńczy herb Szreniawa a filary rzeźbione panoplia.

 

Obecnie brama wkomponowana jest w ogrodzenie kościoła, który wzniesiono na miejscu pałacu.

 

Do dzisiaj, obok bramy, z barokowego założenia zachowały się fragmenty dawnego parku pałacowego oraz obelisk z połowy XVIII wieku, z kartuszami herbowymi. Obelisk miał, jak głosi podanie, upamiętniać śmierć w pojedynku jednego z Lubomirskich.


widok ogólny

panorama


pałac Lubomirskich - rycina z 1840 roku

brama-zdjęcie archiwalne - zbiory NAC

zdjęcie archiwalne - Fotpolska

zwieńczenie bramy

herb Szreniawa

filar z boniowanymi półkolumnami

panoplia

widok bramy od dawnego wjazdu 

obelisk

jeden z herbów na obelisku

poniedziałek, 9 grudnia 2019

Dąbrowa Tarnowska- synagoga

Okazała synagoga w Dąbrowie Tarnowskiej ( powiat dąbrowski, gmina Dąbrowa Tarnowska) powstała w latach 1855-1863 z fundacji bogatego miejscowego Żyda Ajzyka ( Izaaka) Sterna. Jej projektantem był architekt Abraham Goldstein. Usytuowana jest nieopodal rynku, tuż przy głównej ulicy.

Jest to budowla murowana, na planie prostokąta, wzniesiona w stylu eklektycznym z elementami mauretańsko-orientalnymi. Posiada jedną nawę. Na parterze znajduje się sień z dwoma przedsionkami po bokach. Na wyższej kondygnacji znajdują się babińce otwarte na główną salę modlitewną, do których prowadzą schody umieszczone w bocznych wieżach fasady głównej.

Fasadę główną tworzy, przebudowana w latach 1936-1937, trójkondygnacyjna galeria arkadowa z górnymi arkadami wspartymi na grubych, niskich kolumnach ( zastąpiły wcześniejsze, drewniane). Galerię flankują na narożach nieco wyższe wieże ozdobione płaskorzeźbami  biblijnych zwierząt ( lampart, orzeł, lew, jeleń), którym towarzyszą hebrajskie napisy. Szczyt fasady zdobią tablice Dekalogu.

We wnętrzu bożnicy zachował się bogaty wystrój malarski, zwłaszcza w głównej sali modlitewnej, nakrytej sklepieniem beczkowym. Polichromie przedstawiają głównie symbole i sceny biblijne, cykl zodiakalny oraz widoki świętych miejsc.

Synagoga została zniszczona w czasie I Wojny Światowej, ale odrestaurowano ją w latach 1936-1937 z funduszów miejscowego Żyda.

Kolejne zniszczenia przyniosła niemiecka okupacja. Budynek zamieniono wówczas na magazyn. Po wojnie, opuszczony budynek znacznie podupadł. W latach 70-tych XX wieku został przejęty przez Skarb Państwa i noszono się z zamiarem przeprowadzenia remontu świątyni. Jednak z braku funduszy nie doszło to do skutku. Dopiero po 2006 roku, gdy budynek został przejęty przez gminę, pozyskano fundusze na restaurację świątyni.

Obecnie w budynku mieści się Ośrodek Spotkania Kultur. Można tutaj zobaczyć m.in. oryginalny zwój Tory, przechowywany od czasów okupacji do 2011 roku przez  klasztor redemptorystów w Tuchowie. 


widok ogólny
zdjęcie archiwalne - Fotopolska
panorama
fasada główna
fragment fasady
kolumny
tablice Dekalogu
szczyt wieży z symbolami zwierząt
elewacja boczna
fragment elewacji tylnej
dekoracja elewacji tylnej
wejście główne
wejście boczne
znak zodiaku
wnętrze
sklepienie sali modlitewnej
fragment polichromii
okna
fragment ekspozycji
szafa na torę
zwoje tory

piątek, 13 stycznia 2017

Dąbrowa Tarnowska - kościół Wszystkich Świętych

Jeden z największych kościołów drewnianych w Polsce znajduje się w Dąbrowie Tarnowskiej ( powiat dąbrowski, gmina Dąbrowa Tarnowska). 

Świątynia została wzniesiona  około 1776 roku w stylu barokowym. Jej fundatorami byli; kanonik krakowski Kajetan Potocki oraz miejscowa ludność.

Kościół reprezentuje, rzadki w kościołach drewnianych)  trójnawowy  typ bazylikowy z kaplicami bocznymi jako transeptem oraz trójbocznie zakończonym prezbiterium. Prezbiterium po bokach towarzyszą zakrystia i skarbczyk.

 

W połowie  XIX wieku bryłę wzbogacono o kruchtę zachodnią oraz niskie kruchty po dłuższych bokach naw bocznych. Dachy przykryte zostały blachą a kalenicę wieńczy wieżyczka na sygnaturkę.

 

Wnętrze kościoła rozdzielone zostało filarowymi arkadami na nawy i przykryte sklepieniem pozornym ( prezbiterium) oraz stropem ( nawy i kaplice).

 

Ściany wewnątrz ozdobione są XIX- wieczną polichromią figuralno-ornamentalną, nawiązującą do późnego baroku.

 

Wyposażenie kościoła reprezentuje styl rokokowy. Najstarszym zabytkiem jest późnogotycki krucyfiks z przełomu XV i XVI wieku.

 

Obok kościoła stoi murowana dzwonnica z arkadami pochodząca z 1865 roku oraz murowana kapliczka trójkondygnacyjna z XVIII wieku.


widok ogólny

zdjęcie archiwalne

panorama

widok od prezbiterium

fasada

elewacja południowa

sygnaturka

wnętrze

wnętrze prezbiterium

ołtarz główny

strop nawy

fragment polichromii

belka tęczowa z krucyfiksem

arkada

chór i organy

ambona

konfesjonał

brama ogrodzenia

stacje Drogi Krzyżowej

dzwonnica

figura Jana Nepomucena