Przy dawnym klasztorze norbertanów ( dzisiaj
jezuitów) w Nowym Sączu ( powiat nowosądecki, gmina Nowy Sącz) stoi murowany
kościół o cechach gotyckich, ufundowany w 1400 roku.
Świątynia składała się pierwotnie z
wielobocznego prezbiterium nakrytym sklepieniem sieciowym z zachowanymi ostrołukowymi
oknami oraz poprzedzającej go nawy. Nawę w XVII wieku odbudowano w duchu
barokowym i nakryto sklepieniem- kolebkowym z lunetami.
W XVII wieku, po pożarze, kościół uległ
barokowej przebudowie. Dołączono do niego wówczas część zabudowań klasztoru
tworząc nawę boczną i dwie kaplice. Pierwotną zakrystię zamieniono na kaplicę św.
Anny. W XVIII wieku do korpusu nawowego od zachodu dobudowano wieżę z
przedsionkiem. Hełm wieży pochodzi z XIX wieku i utrzymany jest w stylu neobarokowym.
Po kasacie zakonu norbertanów pod koniec
XVIII wieku budynek kościoła zamieniono na magazyn. Funkcję sakralną odzyskał w
1831 roku, gdy całe założenie przejęli jezuici.
Wyposażenie wnętrza jest głównie neogotyckie
i współczesne. W ołtarzu głównym
zachował się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w typie Hodegetrii, pochodzący
z XVI wieku.
Na dziedziniec kościoła prowadzą dwie
barokowe bramy z XVIII wieku.
 |
| widok ogólny |
 |
| panorama |
 |
| widok od prezbiterium |
 |
| elewacja południowa |
 |
| hełm wieży - archiwalne |
 |
| wnętrze |
 |
| ołtarz główny |
 |
| obraz |
 |
| sklepienie sieciowe |
 |
| ołtarz boczny |
 |
| barokowy portal |
 |
| detal portalu |
 |
| ambona |
 |
| konfesjonał |
 |
| zabudowania klasztoru |
 |
| figura na dziedzińcu |
