piątek, 12 maja 2023

Kraków - kościół franciszkanów

Na rogu placu Wszystkich Świętych, przy ulicy Franciszkańskiej w Krakowie wznosi się ceglany, gotycki kościół zakonu franciszkanów.

Budowla powstała w pierwszej połowie XIII wieku dzięki staraniom kasztelana krakowskiego Teodora Gryfity. Pierwotnie świątynia miała, prawdopodobnie, plan centralny - krzyża greckiego z wieżą na przecięciu ramion ( uważa się, że taka forma świątyni wiąże się z przeznaczeniem budowli na mauzoleum bł. Salomei oraz księcia Bolesława Wstydliwego).

Z czasem kościół rozbudowywano. Jeszcze w XIII wieku powstała zakrystia ( zwana starą) oraz dwunawowy korpus halowy od zachodu. Wiek XV zaznaczył się przedłużeniem prezbiterium i ozdobieniem go oknami z maswerkami ( obecne z XIX wieku). Przy północnej ścianie prezbiterium powstała kaplica św. Salomei.

Niestety świątynia często była niszczona przez pożary. W 1655 roku, po kolejnym pożarze, kościół odbudowano odtwarzając wnętrza w duchu baroku. Wtedy też została ukształtowana kaplica Męki Pańskiej, usytuowana po stronie północnej.

W czasie wielkiego pożaru Krakowa, w roku 1850, zniszczeniu uległa także świątynia franciszkanów. Odbudowa trwała tym razem kilkadziesiąt lat. W części wschodniej przywrócono jej wygląd gotycki natomiast nawa otrzymała wygląd romańsko-gotycki z wielkim ostrołukowym oknem w fasadzie zachodniej. Z kolei do gotyckiego transeptu dodano neogotycką kruchtę. We wnętrzu zamontowano barokowe ołtarze z marmuru dębnickiego, pozyskane z innego kościoła. W końcowym etapie restauracji powstała polichromia oraz witraże.

W 1920 roku kościół otrzymał status bazyliki mniejszej.

Kościół znany jest głównie z wystroju w duchu młodopolskim. Część polichromii i witraże są autorstwa Stanisława Wyspiańskiego. Najsłynniejszym witrażem jest umieszczony w oknie nad chórem okazały witraż „ Bóg Ojciec”. W oknach prezbiterium możemy z kolei podziwiać  witraże wyobrażające patrona świątyni św. Franciszka oraz bł. Salomeę i cztery żywioły. W polichromii prezbiterium i transeptu dominują motywy gwiazd, kwiatów i ziół. Także artysta młodopolski zaprojektował stacje Drogi Krzyżowej – był nim Józef Mehoffer.

Z ciekawszych elementów wystroju wnętrza warto zwrócić uwagę na gotyckie płyty nagrobne w prezbiterium ( XV wiek ),  dokładną kopię Całunu Turyńskiego znajdującą się w jednej z kaplic oraz galerię portretów biskupów krakowskich i fragmenty gotyckiej polichromii w krużgankach klasztoru przylegającego do świątyni.

widok ogólny
panorama

zdjęcie archiwalne - CBN Polona

widok od prezbiterium

prezbiterium

prezbiterium i kaplica

okno prezbiterium

mozaika

widok na fasadę

fasada

poeral główny

elewacja boczna

elewacja transeptu

fryz arkadkowy

neogotycka kruchta

kaplica

wnętrze
sklepienie prezbiterium

wnętrze prezbiterium

ołtarz główny

obraz

witraż bł. Salomea

witraże

nawa główna

sklepienie nawy

witraż Bóg Ojciec

polichromia secesyjna


fragment polichromii

obraz w nawie

posąg

płyta nagrobna w prezbiterium

gotycka płyta nagrobna

płyta Bolesława Wstydliwego - płyta pamiątkowa

kaplica bł. Salomei

Kaplica Męki Pańskiej

ołtarz

kopia Całunu Turyńskiego

stacja Drogi Krzyżowej

gotycka rzeźba

kaplica MB Bolesnej

ołtarz

obraz

sklepienie

polichromia

nagrobek

gotycki portal w kruchcie

gotycka płyta nagrobna w kruchcie

nagrobek w transepcie

nagrobek J. Gemmy

zabudowania klasztoru

skrzydło wschodnie

skrzydło klasztoru
krużganki
sklepienie krużganków

sklepienie gwiaździste

polichromia barokowa

polichromia

gotycki fresk

fragment gotyckiej polichromii

galeria portretów biskupów krakowskich

portret bpa Małachowskiego

medalion

gotycka płyta nagrobna

nagrobek z piaskowca

nagrobek piskupa

renesansowe epitafium
gotycki portal
barokowy portal

niedziela, 7 maja 2023

Łęg Tarnowski - dwór Męcińskich

W Łęgu Tarnowskim ( powiat tarnowski, gmina Żabno), w przysiółku zwanym Partyń, zlokalizowany jest zespół pałacowo-parkowy z oryginalnym pałacem w typie willi włoskiej.

Pałac powstał w latach 1882-1892 na zlecenie Józefa Gabriela Męcińskiego według projektu znanego krakowskiego architekta Sławomira Odrzywolskiego.

Jest to neorenesansowa budowla piętrowa na planie kwadratu, nakryta czterospadowym dachem. Fasadę zdobi trójarkadowy portyk i znajdujący się nad nim taras ( loggia)  z kamienną balustradą. Ściany wnęki tarasowej pokrywa fryz sgraffitowy. Podobny fryz, lecz o tematyce myśliwskiej, obiega cały budynek jako fryz podokapowy. Efektownym akcentem bryły jest wieża nakryta smukłym dachem stożkowym z kolorowej dachówki ceramicznej. Na jednym z narożników willi i jednym z narożników wieży umieszczono wydatne tarcze herbowe z herbami Jelita i Poraj. Bogaty detal zdobi także obramienia okien i drzwi.

We wnętrzach pałacu można podziwiać wspaniały hol nakryty stropem oraz dwa neorenesansowe piece kaflowe.

Po małżeństwie córki Józefa Męcińskiego z Janem Zborowskim majątek przeszedł do rodziny Zborowskich i był ich własnością do roku 1945. Po wywłaszczeniu właścicieli w pałacu mieściły się różne urzędy i instytucje, w tym szkoła.

Obecnie pałac nie jest użytkowany.

W niezłym stanie zachował się także przypałacowy park, pochodzący z XIX wieku z licznymi okazami starodrzewia.

widok ogólny

panorama

fasada
fragment fasady

schody i arkady

fryz podokapowy

fragment fryzu

głowica kolumny

herb

widok na elewację ogrodową

elewacja ogrodowa

fragment elewacji ogrodowej

balustrada tarasu

elewacja boczna

ganek boczny

wieżyczka

okno

fragment holu

piec

brama wjazdowa

ogrodzenie

park

wtorek, 2 maja 2023

Oświęcim - kościół Wniebowzięcia NMP

Kościół parafialny w w Oświęcimiu ( powiat oświęcimski, gmina Oświęcim) powstał w XV wieku w stylu gotyckim, przypuszczalnie z fundacji księcia oświęcimskiego Kazimierza.

 Po kolejnych pożarach świątynia była odbudowywana w różnych stylach. Dopiero przebudowa w roku 1863 roku, po kolejnym pożarze, nadała jej obecny kształt.

Korpus kościoła zachował formę renesansowo- barokową, będącą wynikiem przebudów w XVI i XVII wieku, natomiast przebudowana w latach 1863-1877 wieża otrzymała formę neogotycką. Od północy bryłę urozmaica niewielka kaplica św. Maksymiliana Marii Kolbego i zakrystia.

Jest to budowla murowana, trójnawowa, halowa,  z prostokątnie zamkniętym prezbiterium ze szkarpami na narożach. Wnętrze nakrywają barokowe sklepienia kolebkowe z lunetami.

Wyposażenie pochodzi głównie z okresu baroku ( w tym ołtarz główny) i rokoko.

W kruchcie zachodniej oraz prezbiterium zachowały się gotycko-renesansowe portale z XVI wieku ( jeden z datą). Ostrołukowy portal ( zamurowany) widoczny jest także na ścianie południowej nawy.

We wnętrzu warto zwrócić uwagę na marmurową chrzcielnicę z XVII wieku a na zewnętrznej ścianie prezbiterium na barokowy krucyfiks z XVII wieku.

Kościół do II Wojny Światowej otoczony był murem a przykościelna plebania pełniła w czasie okupacji siedzibę gestapo.

widok ogólny
zdjęcie archiwalne - Fotopolska

widok na fasadę

fragment fasady

wieża

zwieńczenie wieży

wieża i sygnaturka

elewacja boczna

kaplica

zamurowany portal gotycki

barokowy krucyfiks

wnętrze

ołtarz główny

sklepienie prezbiterium

ołtarz boczny

arkada

chór

portal gotycko-renesansowy

data na portalu

chrzcielnica

pokrywa z datą

epitafium w prezbiterium

epitafium i posąg