Bestwina - kościół Wniebowzięcia NMP

Murowana świątynia parafialna w Bestwinie ( powiat bielski, gmina Bestwina) została wzniesiona w latach 1572- 1577 a w wieku XVIII przebudowana. Ufundował ją ród Myszkowskich.

Jest to budowla jednonawowa z barokową wieżą od zachodu. Wieża posiada ścięte narożniki i jest wtopiona w korpus nawowy.

We wnętrzu znajdują się cenne elementy wystroju z epoki późnego renesansu.

Za mensą ołtarza głównego, na ścianie wschodniej prezbiterium, można podziwiać piętrowy nagrobek wojewody krakowskiego Stanisława Myszkowskiego i jego żony Jadwigi, wzniesiony w XVI wieku.

Najcenniejszym zabytkiem są jednak  późnorenesansowe polichromie z przełomu XVI i XVII wieku o motywach ornamentalno- roślinnych oraz medaliony z wizerunkami apostołów i ojców Kościoła. Na ścianie tęczowej znajduje się scena Sądu Ostatecznego. Całość wyróżnia się intensywną kolorystyką z przewaga czerwieni, błękitu i zieleni. Polichromie zostały okryte stosunkowo niedawno, podczas remontu kościoła.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

widok od prezbiterium

elewacja południowa

elewacja północna

fasada

zwieńczenie wieży

wnętrze

widok na wnętrze prezbiterium

nagrobek Myszkowskich

postać Myszkowskiego

postać jego żony Jadwigi

zwieńczenie nagrobka

dekoracja ornamentalna

ściana północna prezbiterium

okno prezbiterium

fragment dekoracji okna

dekoracja figuralna

fragment dekoracji figuralnej

łuk tęczowy

medaliony

postać w stroju z epoki

ornament - detal

dekoracja przy wejściu

ołtarz boczny

organy

nagrobek przy kościele

Lanckorona - ruiny zamku

Na Wzgórzu Lanckorońskim w Lanckoronie ( powiat wadowicki, gmina Lanckorona) wznoszą się pozostałości dawnego zamku. Zamek został wniesiony w połowie XIV wieku przez króla Kazimierza Wielkiego jako strażnica do obrony pobliskiej granicy pomiędzy ziemią krakowską a księstwem oświęcimskim.

 Przez wieki warownią zarządzali burgrabiowie wywodzący się z różnych rodów.

 

W XVI wieku miejscowość wraz z zamkiem stała się własnością Mikołaja Zebrzydowskiego,  fundatora pobliskiej Kalwarii. Ród Zebrzydowskich panował na zamku do połowy XVIII wieku i w tym czasie był okupowany m.in. przez wojska szwedzkie podczas Potopu. Po ich odejściu Zebrzydowscy wzmocnili zamek i dobudowali wieżę nad bramą.  

W 1768 roku lanckoroński zamek zostaje zajęty przez konfederatów barskich i wzmocniony przez budowę fortyfikacji bastionowych.

 

Po pierwszym rozbiorze Polski warownię zajęły wojska austriackie a władze umieściły w nim więzienie. Po przeniesieniu więzienia do pobliskich Wadowic zamek zaczął popadać w ruinę a w 1884 roku rozpoczęto jego rozbiórkę.

 

W latach 1963-1975 Towarzystwo Przyjaciół Lanckorony rozpoczęło badania ruin a obecnie mury zamku są  zabezpieczone i częściowo zrekonstruowane.

 

Prowadzone badania archeologiczne pozwoliły odtworzyć pierwotny wygląd warowni.

 

Była to gotycka budowla założona na planie regularnego prostokąta, z dwiema basztami od strony południowej, połączonymi murem kurtynowym. Pozostałe boki zajmowały skrzydła mieszkalne i gospodarcze otaczające dziedziniec wewnętrzny. Od wschodu prowadziła do zamku brama z mostem nad suchą fosą. Całość otaczał podwójny parkan z drewna wypełniony ziemią.

widok ogólny

panorama

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

widok na stronę południową

fragment baszty

mury

okno

wjazd

widok na dziedziniec

ruiny

ruiny i mury

dziedziniec ze studnią

widok na część mieszkalną

dawne pomieszczenie mieszkalne

ciosy kamienne

fragment wieży

pozostałość kaplicy

łuk kaplicy

fragment portalu

taras widokowy

lapidarium

fosa

dołki ogniowe