wtorek, 18 kwietnia 2017

Okocim Górny - dworek

Jednym z najstarszych dworów powiatu brzeskiego jest niewielki dworek w Okocimiu Górnym ( gmina Brzesko). Dworek wzniesiony został prawdopodobnie około 1820 roku w stylu klasycystycznym i przetrwał w niemal niezmienionej formie do dnia dzisiejszego.

Jest to budowla parterowa, drewniana o konstrukcji zrębowej, symetryczna, na planie prostokąta, posadowiona na kamienno-ceglanej podmurówce. Nakryta została dachem czterospadowym, gontowym a ściany pokryto tynkiem i ozdobiono w narożnikach boniowaniem. Do elewacji tylnej dobudowano nieco później ( około 1900 roku) skrzydło, nadając planowi dworku kształt litery T. Elewację główna ozdobiona jest gankiem z dwiema kolumnami i trójkątnym szczytem.

Dworowi towarzyszą dwie oficyny oraz stodoła.

W latach 1825-1851 dworek należał do Józefa Neumanna, współwłaściciela browaru okocimskiego. Po jego śmierci majątek wraz z dworem zakupił wspólnik Neumanna, Jan Ewangelista Goetz i w rękach tej rodziny budynek pozostawał do końca II wojny światowej. Przeznaczono go wówczas na mieszkanie zarządcy majątku Goetzów.

Po wojnie i uwłaszczeniu majątku właścicieli browaru w Okocimiu w dworku i zabudowaniach folwarku mieściła się stacja badawcza Akademii Rolniczej z Krakowa a następnie całość znalazła się pod zarządem PGR w Okocimiu Górnym.

Od końca XX wieku budynek dworu nie jest już zamieszkały i popada w coraz większą ruinę.

widok ogólny
fasada
widok na ganek
kolumny ganku
ganek
elewacja frontowa i boczna
ozdobny gzyms
boniowanie
okno

czwartek, 13 kwietnia 2017

Żębocin - kościół św. Stanisława BM

Kościół parafialny w Żębocinie ( powiat proszowicki, gmina Proszowice) został wybudowany w połowie XIII wieku jako świątynia o charakterze obronnym. Budowlę usytuowano na wzgórzu i otoczono murem oraz fosą.

Jest to jednonawowa świątynia orientowana, z węższym prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Stylowo przynależy do architektury gotyckiej z cechami romańskimi. Z tego okresu zachowały się dwa okna zakończone półkoliście oraz dwa ostrołukowe portale, w tym jeden zamurowany.

W XVII i XVIII wieku kościół uległ znacznej przebudowie i zatracił cechy obronne. Dobudowano zakrystię, kruchty oraz otwartą kaplicę od wschodu. Fasadę zwieńczono wieloboczną wieżyczką z barokowym hełmem. Także sklepienie prezbiterium świątyni oraz strop nawy i dach pochodzą z okresu baroku.

Wyposażenie wnętrza kościoła jest w większości rokokowe, ale z wcześniejszego okresu zachowała się m.in. cenna rzeźby gotycka z XIV wieku św. Anny Samotrzeć.

Obok kościoła wzniesiono w 1776 roku murowaną dwukondygnacyjną dzwonnicę na trzy dzwony.

Zespół kościelny uzupełnia pobliska plebania wybudowana w okresie dwudziestolecia międzywojennego w stylu dworkowym.

Jako ciekawostkę warto podać, że według tradycji w XI wieku proboszczem kościoła w Żębocinie był jego obecny patron św. Stanisław ze Szczepanowa.

widok ogólny
elewacja północna
prezbiterium
fasada
elewacja południowa
otwarta kaplica
kruchta
wnętrze
gotycka rzeźba św. Anny Samotrzeć
zamurowany portal gotycki
mur kościelny
szkarpa
hełm wieżyczki
widok na dzwonnicę
dzwonnica
plebania

sobota, 8 kwietnia 2017

Zakopane - willa Atma

Przy ulicy Kasprusie w Zakopanem ( powiat tatrzański, gmina Zakopane) stoi XIX – wieczna drewniana willa z 1893 roku. Willa została wybudowana przez miejscowego snycerza Józefa Kasprusia-Stocha, współpracującego wcześniej przy znanej zakopiańskiej willi Koliba.

Początkowo budynek miał wygląd zwykłej chałupy góralskiej z werandą i posiadał pokoje do wynajęcia dla turystów. W 1923 roku przebywał w niej po raz pierwszy, jako gość na weselu, wybitny polski kompozytor Karol Szymanowski.

W latach 1925-1926 budynek otrzymał obecny wygląd i nazwę ”Atma”, co oznacza w indyjskiej filozofii „ duszę”.

W 1930 roku willę wynajął Karol Szymanowski i mieszkał w niej do roku 1935, gdy z powodu pogarszającego się stanu zdrowia ( gruźlica) oraz kłopotów finansowych, musiał ją opuścić. Dla Szymanowskiego pobyt w Atmie był, w pewnym sensie, rekompensatą za utraconym po pierwszej wojnie światowej domem rodzinnym w majątku Tymoszówka na Ukrainie, z którym był bardzo związany.

Artysta czuł się w Zakopanem bardzo dobrze, co zaowocowało powstaniem wielu dzieł muzycznych, w tym słynnego baletu „ Harnasie”, zainspirowanego miejscowym folklorem.

Willa jest budynkiem o konstrukcji zrębowej, na planie wydłużonego prostokąta. W części środkowej jest piętrowa a w pozostałych parterowa z mieszkalnym poddaszem. Ma kamienną podmurówkę. Elewacja frontowa poprzedzona jest obszerną, piętrową werandą a na elewacji zachodniej umieszczono balkon.

Po ostatniej wojnie, dzięki staraniom spadkobierczyni Szymanowskiego ( siostrzenica) oraz znanego pisarza i publicysty Jerzego Waldorffa udało się willę wykupić z rąk prywatnych. Po remoncie utworzono w niej, w 1976 roku, muzeum biograficzne Karola Szymanowskiego, które działa do dzisiaj. W ramach adaptacji na muzeum zrekonstruowano w willi gabinet kompozytora oraz zaaranżowano pozostałe pomieszczenia w stylu dwudziestolecia międzywojennego.

W odremontowanej ponownie w ostatnich latach ( 2013) Atmie często odbywają się koncerty kameralne organizowane przez Towarzystwo Muzyczne im. Karola Szymanowskiego.

widok ogólny
willa przed rozbudową - zdjęcie Muzeum Tatrzańskie
elewacja wschodnia
ganek
weranda
gabinet kompozytora
pokój stołowy
zdjęcia rodzinne
portrety Szymanowskiego wykonane przez Witkacego


poniedziałek, 3 kwietnia 2017

Bodzanów - kościół św. Piotra i Pawła

Drewniany kościół znajdujący się we wsi Bodzanów ( powiat wielicki, gmina Biskupice) datowany jest na rok 1735.

Powstała wówczas nawa kryta stropem i węższe, wielobocznie zamknięte prezbiterium. Do prezbiterium, od północy, przylega zakrystia, przebudowana w XX wieku. Wieżę w korpus świątyni od zachodu wbudowano około 50 lat później, w roku 1786. Najmłodszą ( obok przebudowanej zakrystii) częścią kościoła jest kruchta zachodnia, która powstała w 1910 roku.

Pierwotnie kościół kryty był gontem a następnie dachówką. Obecnie dach wykonany jest z blachy. Świątynia jest orientowana i wzniesiona w konstrukcji zrębowej.

We wnętrzu przeważa wystrój barokowy i rokokowy

Przy kościele stoi niewielka dzwonnica z 1860 roku.

Teren wokół kościoła zajmował niegdyś cmentarz. Ostatni nagrobek usunięto w 1972 roku.

widok ogólny

panorama

widok na fasadę

fasada

figura na fasadzie

widok na prezbiterium

prezbiterium

wieża

elewacja północna

kruchta wejściowa

wnętrze

balustrada chóru

mur i bramka

schody boczne

dzwonnica

dzwon