Kraków - Teatr im. Juliusza Słowackiego

Na Placu św. Ducha w Krakowie wznosi się okazały gmach teatru powstałego w latach 1891-1893 jako Teatr Miejski.

Jego projektantem był architekt Jan Zawiejski, który do rozpisanego przez Radę Miasta konkursu zaproponował budowlę utrzymaną w stylu eklektycznym z przewagą baroku. Szczególnie efektowna jest fasada zdobiona licznymi rzeźbami alegorycznymi.

 

Teatr wzniesiono na miejscu wyburzonego kościoła św. Ducha.  Był to pierwszy budynek w Krakowie z oświetleniem elektrycznym. Posiadał własną elektrownię - dzisiejszy budynek Sceny Miniatur, zaprojektowaną przez tego samego architekta.

 

W 1909 roku Teatrowi nadano imię Juliusza Słowackiego.

 

Wnętrza teatralne, urządzone ze znacznym przepychem, zdobią freski Antoniego Tucha a scenę  efektowna kurtyna autorstwa malarza Henryka Siemiradzkiego.

 

Na przełomie XIX-XX wieku teatr pełnił funkcję sceny narodowej.

 

Z tutejsza sceną współpracowało wielu wybitnych aktorów i reżyserów teatralnych m.in. Ludwik Solski, Stanisław Wyspiański i Juliusz Osterwa.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

panorama

zdjęcie AP w Krakowie

bryła gmachu teatru

widok na fasadę

fasada

wejście główne

narożnik fasady

zwieńczenie narożnika

attyka fasady

dekoracja

detal

okna

podjazd

elewacja południowa

elewacja od strony Plant

fragment bryły

kopuła

narożnik

wejście boczne

latarnia

budynek dawnej elektrowni

Szlachtowa - kościół Matki Bożej Pośredniczki Łask

Dawna cerkiew grekokatolicka w Szlachtowej ( powiat nowotarski, gmina Szczawnica) powstała w latach 1895-1920 na miejscu wcześniejszej, drewnianej świątyni. 

Jej autorami byli architekci i budowniczy Grabowski i Podolecki.

Jest to kamienna budowla na planie krzyża greckiego, nawiązująca do stylu bizantyjskiego. Całość wieńczą trzy kopuły na ośmiobocznych tamburach ,w tym jedna centralna, większa od pozostałych. Mury świątyni obiega fryz arkadkowy. 

We wnętrzu zwraca uwagę ikonostas z roku 1927 oraz dwa rokokowe ołtarze boczne i ambona z XVIII wieku. 

Kościołowi towarzyszy kamienna dzwonnica arkadowa wkomponowana w ogrodzenie. 

Od 1946 roku cerkiew została przejęta przez kościół rzymskokatolicki.

widok ogólny

panorama

widok od prezbiterium

prezbiterium

mozaika na ścianie prezbiterium

elewacja południowa

elewacja północna

widok na fasadę

fasada

napis cyrylicą

kopuły

fragment dekoracji

wnętrze

ikonostas

fragment polichromii

dzwonnica

Niegowić - dzwonnica

Dzwonnica w wsi Niegowić ( powiat wielicki, gmina Gdów) powstała, prawdopodobnie około 1771 roku i początkowo towarzyszyła drewnianej świątyni, obecnie przeniesionej do Mętkowa.

 Jest to dwukondygnacyjna budowla na planie kwadratu przykryta hełmem z latarnią.

 

W dolnej, murowanej, kondygnacji znajduje się brama o półkolistym wykroju. Węższa i wyższa kondygnacja górna wykonana została z drewna

widok ogólny

panorama

dzwonnica i kościół

fasada

część murowana z bramą

część drewniana

hełm

elewacja boczna

nowy kościół

Brzeszcze - kościół św. Urbana

Kościół parafialny w Brzeszczach ( powiat oświęcimski, gmina Brzeszcze) został wzniesiony w latach 1874-1876 w stylu neobarokowym jako świątynia orientowana, z prosto zakończonym prezbiterium. Od zachodu bryłę wzbogaca wieża nakryta baniastym hełmem. 

W latach 30-tych XX wieku dobudowano do nawy jedną z kaplic a po wojnie wzniesiono, na przedłużeniu prezbiterium, nową dwupiętrową zakrystię a starą zakrystię połączono z kaplicą południową.

 We wnętrzu zwracają uwagę dwa barokowe ołtarze boczne, przeniesione tutaj z kościoła Mariackiego w Krakowie.

widok ogólny

prezbiterium

elewacja północna

elewacja południowa

widok na fasadę

fasada

zwieńczenie wieży

kruchta

wnętrze

ołtarz główny

ołtarz boczny

ambona

rzeźba

ogrodzenie

brama

rzeźba nad bramą

stacja Drogi Krzyżowej

ołtarz polowy