piątek, 16 sierpnia 2019

Krzyżanowice - kościół św. Joachima

Uznawane są dwie daty powstania drewnianego kościoła znajdującego się w Krzyżanowicach ( powiat bocheński, gmina Bochnia). Jako wcześniejszą datę niektóre źródła podają rok 1699, ale bliższa prawdy jest data 1746 roku.

Pierwotnie świątynia wzniesiona została dla zakonu bernardynów w Bochni, ale po kasacie konwentu została przeniesiona w 1794 roku do Krzyżanowic.

Jest to jednonawowa budowla bezwieżowa o konstrukcji zrębowej. Składa się z prezbiterium zamkniętego ścianą prostą z późniejszą murowaną zakrystią od północy oraz szerszej nawy wzbogaconej od zachodu i południa kruchtami. Nawę i prezbiterium nakrywa wspólny dach dwuspadowy z gontu zwieńczony smukłą sygnaturką. Ściany świątyni są oszalowane a przyziemie obiega fartuch z gontu.

Wnętrze nawy kościoła nakrywa strop a prezbiterium pozorne sklepienie krzyżowe. Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z XIX i XX wieku w tym polichromia. Są też elementy starsze. Należy do nich późnogotycka kamienna chrzcielnica z połowy XVI wieku, tablica epitafijna z XVIII wieku oraz rokokowy prospekt organowy z XVIII wieku.

Kościołowi towarzyszy wolnostojąca dzwonnica drewniana z 1794 roku, która została tutaj przeniesiona razem z kościołem.


widok ogólny
panorama
prezbiterium
krucyfiks

elewacja południowa
widok na elewację boczną i kruchtę

elewacja północna i zakrystia
fasada

kruchta wejściowa
kruchta

okna
wnętrze

ołtarz główny
obraz w ołtarzu głównym

ołtarz boczny

chór
polichromia stropu
dekoracja ornamentalna
ambona
chrzcielnica

gotycki detal chrzcielnicy
kropielnica

dzwonnica

niedziela, 11 sierpnia 2019

Nowy Sącz- kaplica św. Marka zwana " szwedzką"

Przy skrzyżowaniu ulic Jagiellońskiej i Tadeusza Kościuszki w Nowym Sączu ( powiat nowosądecki, gmina Nowy Sącz) stoi niewielka kaplica.

Kaplica została wzniesiona w 1771 roku, na pamiątkę zwycięstwa mieszkańców miasta i okolicznych chłopów nad Szwedami w grudniu 1655 roku. W miejscu, gdzie stoi budynek kaplicy ( wówczas znajdował się on poza murami miasta) podczas „potopu szwedzkiego” grzebano poległych podczas tej bitwy żołnierzy szwedzkich a wcześniej było to miejsce grzebania straconych skazańców.

Kaplica jest budowlą murowaną, na planie kwadratu, otynkowaną i opiętą pilastrami. Nakrywa ją dach namiotowy kryty dachówką. Całość wieńczy wieżyczka-latarnia z metalowym krzyżem. Do kapliczki prowadzą kamienne schody z ozdobną balustradą.

We wnętrzu kaplicy umieszczono kopie rzeźb i obrazów pochodzących z okresu od XVI do XIX wieku.

widok ogólny
panorama
zdjęcie archiwalne - Fotopolska
wejście
elewacja boczna z pilastrami
latarnia
rzeźby we wnętrzu


wtorek, 6 sierpnia 2019

Kraków - kościół śś. Katarzyny Aleksandryjskiej i Małgorzaty oraz klasztor augustianów

 Gotycki kościół śś. Katarzyny Aleksandryjskiej i Małgorzaty na krakowskim Kazimierzu jest kościołem klasztornym ( obecnie parafialnym) wzniesionym przy klasztorze augustianów z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego.

Budowla, jedna z najwspanialszych w mieście, wznoszona była w kilku etapach i nigdy nie została ukończona.

Jako pierwsza, w połowie XIV wieku, powstała pięcioboczna absyda prezbiterium oraz kaplica św. Doroty. Po roku 1443 roku wzniesiono wydłużone, ceglane prezbiterium z kamiennymi pinaklami i nakryto je sklepieniem krzyżów-żebrowym. Do początku XV wieku zbudowana została wysoka nawa, pierwotnie zaprojektowana jako halowa ( nawy równej wysokości), jednak w trakcie budowy zmieniono koncepcję na wersję bazylikową bez transeptu ze wzmacniającym systemem filarowo – przyporowym. Nawę także skrócono o jedno przęsło i zaniechano budowy dwóch wież zachodnich ( zachowały się ślady fundamentów wież). W miejsce niezrealizowanego przęsła powstała kaplica św. Moniki ( zwana Węgierską) fundacji Ścibora ze Ściborzyc. Kaplica wsparta jest na jednym filarze a nakrywa ją sklepienie palmowe. Do kaplicy prowadzi zewnętrzny zamknięty ganek w kształcie arkady. Nawę zamknięto tymczasową ścianą, która istnieje do dzisiaj. W tym czasie przy południowej nawie bocznej powstała także kamienna kruchta z okazałym portalem, dekorowana laskowaniem i pinaklami, obecnie funkcjonująca jako główne wejście do świątyni. Kruchta jest dziełem budowniczych czeskich.

Świeżo wzniesionego kościoła nie oszczędziły kataklizmy. W połowie XV wieku trzęsienie ziemi zniszczyło sklepienie kruchty i prezbiterium, które odbudowano na początku XVI wieku a w ściany prezbiterium wmontowano wysokie okna. Prezbiterium otrzymało wówczas późnogotyckie sklepienie gwiaździste. Kilkadziesiąt lat później wnętrze budowli strawił pożar jednak kilka lat później zostało ono odrestaurowane.

W XVII wieku pierwotne wyposażenie kościoła zastąpiono barokowym, znacznie zniszczonym podczas potopu szwedzkiego, gdy kościół zamieniono na lazaret.

W XVIII wieku dla świątyni nadeszły gorsze czasy. Kolejne trzęsienie ziemi uszkodziło część fasady budynku a po rozwiązaniu zakonu augustianów świątynia została zamknięta i zamieniona na magazyn zbożowy. Zniszczenia tego okresu były tak duże, że władze miasta rozważały nawet rozbiórkę całego kompleksu. Jednak dzięki protestom społeczeństwa świątynię uratowano i odrestaurowano. Restauracja trwała kilkadziesiąt lat krzyżów zakończono ją na początku XX wieku.

Zakonnicy powrócili do klasztoru w  1989 roku a kościół poddawany jest obecnie systematycznej renowacji.

We stosunkowo skromnym wnętrzu budowli na uwagę zasługuje, znajdujący się w nawie południowej,  manierystyczny nagrobek ścienny kasztelana krakowskiego Wawrzyńca Spytka Jordana i jego rodziny, datowany na początek XVII wieku a wykonany przez warsztat pińczowski Santi Gucciego. Na ścianie tej nawy wisi także malowany na desce barokowy obraz z wyobrażeniem Koła Śmierci. Nawa północna ozdobiona jest z kolei cyklem obrazów z życia św. Augustyna pochodzących z XVII wieku.

Do kościoła przylegają krużganki klasztorne z gotycką i renesansową polichromią, ciekawymi portalami oraz pomnikiem nagrobnym rajcy miejskiego Jana Mrowińskiego wykonanym około 1577 roku przez warsztat włoskiego artysty Hieronima Canavesiego. Z krużganków wyodrębnionych jest kilka kaplic w tym najstarsza, gotycka św. Doroty oraz kaplica bł. Izajasza Bonera, tutejszego zakonnika, z późnobarokowym nagrobkiem w kształcie nawiązującym do konfesji.

Po północnej stronie kościoła wznosi się kompleks gotyckich zabudowań klasztornych z wewnętrznym wirydarzem i trzema skrzydłami zabudowań w tym jednym przedłużonym. Jest to najstarsze skrzydło wschodnie wzniesione w XIV wieku za czasów króla Kazimierza Wielkiego Wielkiego i zawierające w sobie kaplicę św. Doroty.

Do klasztoru od strony zachodniej przylega ogród klasztorny otoczony murem.

W pobliżu prezbiterium kościoła wznosi się wolnostojąca dzwonnica z murowaną z cegły gotycka podstawą z XV wieku oraz drewnianą nadbudową ( obecna z XIX wieku).

widok ogólny
kościół i dzwonnica

zdjęcie archiwalne - Fotopolska

prezbiterium

zwieńczenie prezbiterium

okna i pinakle
okna ostrołukowe
maswerki
pinakle
widok na elewację zachodnią

zdjęcie archiwalne

widok na fasadę zachodnia od strony Skałki
fasada


kruchta południowa
zwieńczenie portalu kruchty
laskowanie na ścianie kruchty
pinakiel
łącznik prowadzący do kaplicy św. Moniki

wnętrze

wnętrze - archiwalne - Fotopolska

wnętrze prezbiterium
ołtarz główny

ołtarz główny - detal
retabulum z XVI wieku - zbiory MNK 

fragment retabulum

sklepienie prezbiterium
herby
stalle
nawa boczna
kaplica św. Moniki
chór i organy
nagrobek Wawrzyńca Spytka Jordana
część centralna nagrobka
postacie na nagrobku
obraz Koło Śmierci
obrazy Dolabelli-sceny z życia św. Augustyna

gotycka płyta nagrobna
chrzcielnica

portal wewnętrzny kruchty południowej
krużganki
widok krużganków
polichromia gotycka
Ukrzyżowanie- polichromia renesansowa
Misericordia Domini - XV wiek
mauzoleum bł. Izajasza Bonera
nagrobek Bonera
jedna z kaplic w krużgankach
nagrobek J. Mrowińskiego
portal w krużgankach
portal do kaplicy św. Doroty
detal
klatka schodowa
skrzydło wschodnie klasztoru

narożnik

kaplica św. Doroty
furta klasztorna

portal do krużganków
mury ogrodu
ogród

dzwonnica