sobota, 13 maja 2017

Czerna - klasztor karmelitów bosych i kościół

Zespół klasztorny karmelitów bosych w Czernej ( powiat krakowski, gmina Krzeszowice) położony jest w malowniczej okolicy parku krajobrazowego Dolinek Krakowskich, w rezerwacie Doliny Eliaszówki.

Powstał z fundacji wojewodziny krakowskiej Agnieszki z Tęczyńskich Firlejowej. Początkowo, w 1625 roku, założono erem- pustelnię, ale w innym miejscu. Jednak z powodu braku wody musiano przenieść erem w inne miejsce i wybrano porośniętą lasem dolinę, leżącą między Paczółtowicami a Czerną.

Budowę klasztoru rozpoczęto na nowym miejscu w 1629 roku a w 1644 roku konsekrowano kościół św. Eliasza. Do roku 1805 cały kompleks, otoczony murem, pełnił funkcję pustelni i nie był dostępny z zewnątrz. W 1691 roku pomiędzy wzgórzem klasztornym a pobliską górą wzniesiono Most Pustelniczy wsparty na arkadach ( obecnie w ruinie). Z mostem tym, zwanym także Mostem Diabelskim, wiąże się wiele legend.

W połowie XIX wieku, gdy zlikwidowano klauzulę a kościół udostępniono wiernym, zmienił on wezwanie na sanktuarium Matki Boskiej Szkaplerznej. Wiązało się to z rosnącym kultem obrazu znajdującego się w kościele. Warto wspomnieć, że przeorem klasztoru był na przełomie XIX i XX wieku ojciec Rafał Kalinowski, obecnie święty.

Klasztor ma plan czworoboku, w który wpisany jest kościół wzniesiony na planie krzyża łacińskiego, do którego przylegają dwie kaplice, w tym kaplica św. Rafała Kalinowskiego z jego relikwiami. Takie usytuowanie kościoła spowodowało powstanie czterech wewnętrznych małych dziedzińców ( wirydarzy) z wejściami do cel zakonników.

Kościół ma wystrój wczesnobarokowy. Ołtarze, portale i posadzka wykonane zostały z czarnego marmuru, wydobywanego, w należącym wówczas do klasztoru, kamieniołomie w Dębnikach. W ołtarzu bocznym znajduje się, otoczony kultem, obraz Matki Boskiej Szkaplerznej, datowany na XVIII wiek. Pod posadzką kościoła pochowana została fundatorka klasztoru Agnieszka Firlejowa.

Do klasztoru przylega cmentarz z XIX wieku, gdzie pochowani są braci zakonni.

W 1966 roku odbudowano jeden z dawnych domków pustelniczych ( było ich pierwotnie 12), który nazwano pustelnią św. Agnieszki. W latach 1986-1990 wzniesiono, na stoku wzgórza, stacje drogi krzyżowej. Uwagę zwraca także, umieszczona niedaleko bramy wejściowej, studnia klasztorna, nakryta cebulastym dachem z gontu.


widok ogólny
kościół klasztorny - zdjęcie archiwalne
panorama
panorama - zdjęcie archiwalne
widok na klasztor
widok na klasztor - archiwalne
zabudowania klasztoru
kościół
schody
dziedziniec z bramą klasztorną
widok na bramę klasztorną - zdjęcie archiwalne
brama wejściowa
zwieńczenie portalu
herb na bramie
portal do kościoła
wnętrze kościoła
ołtarz główny
ołtarz boczny
sklepienie nawy kościoła
płyta nagrobna fundatorki
portal wewnętrzny kościoła
widok na cmentarz zakonników
cmentarz - zdjęcie archiwalne
cmentarz zakonników
grób zakonnika
grobowiec norbertanek
nagrobek generała Błendowskiego
epitafium generała
studnia

poniedziałek, 8 maja 2017

Berest - cerkiew śś. Kosmy i Damiana

W miejscowości Berest ( powiat nowosądecki, gmina Krynica - Zdrój) stoi duża drewniana cerkiew łemkowska wzniesiona w 1842 roku w tzw. typie północno-zachodnim. Jak większość takich cerkwi jest orientowana i ma podział trójdzielny. Składa się z nawy, prezbiterium oraz babińca z nadbudowaną wieżą z izbicą. Nawa i babiniec mają plan kwadratu a prezbiterium zamknięte jest wielobocznie. Poszczególne części cerkwi, pokryte dachami z blachy, wieńczą baniaste hełmy z pozornymi latarniami. Budowla ma konstrukcję zrębową a ściany kryje gont.

Bogate wnętrze cerkwi nakrywa strop pokryty polichromią z I polowy XX wieku. Także ściany babińca ozdobione są malowidłami z tego okresu. We wnętrzu można zobaczyć kompletny ikonostas z XIX wieku w stylu późno-klasycystycznym z ikonami pochodzącymi z XVII i XVIII wieku, w tym ikona z przedstawieniem patronów cerkwi oraz ikona z XVII wieku z Chrztem Chrystusa. W bocznym ołtarzu znajduje się obraz na płótnie przedstawiający Matkę Boską, pochodzący z cerkwi w Izbach. W 1771 roku przed obrazem modlił się, podczas konfederacji barskiej, Kazimierz Pułaski. Korona na obrazie została ofiarowana w 1984 roku przez działaczy Solidarności jako wotum wdzięczności.

Wokół świątyni biegnie niski mur kamienny z bramką nakrytą namiotowym daszkiem z kopułą. Obok cerkwi rośnie stary dąb, podobno mający ponad 400 lat. Zwraca też uwagę nowa drewniana dzwonnica z galeryjką, pochodząca z 2003 roku.

Cerkiew została w 1947 roku zamieniona na kościół rzymskokatolicki a od 1951 roku pełni funkcję kościoła parafialnego pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

widok ogólny
zdjęcie archiwalne
prezbiterium
wieża
izbica wieży
elewacja północna
hełmy
wnętrze
ikonostas
bramka ikonostasu
carskie wrota
ołtarz boczny
ikona patronów cerkwi
ikona
polichromia stropu nawy
polichromia stropu babińca
stacja Drogi Krzyżowej
chór
nagrobek
bramka i cerkiew
dzwonnica
stary dąb