Wolbrom - kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej

Barokowa świątynia parafialna w Wolbromiu ( powiat olkuski, gmina Wolbrom) powstała w latach 1638-1664, może  na miejscu wcześniejszego kościoła.

Inicjatorami jej budowy byli Kanonicy Regularni Laterańscy.

 

Pierwotnie był to  kościół jednonawowy, murowany, z półkoliście zakończonym prezbiterium. Późniejsze przebudowy przekształciły go w bazylikę trójnawową.

 

Wyposażenie wnętrza pochodzi z końca XVII wieku i z końca XIX wieku.

 

W XVII wieku powstał także budynek klasztoru, który dzisiaj pełni funkcję plebanii.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

widok na prezbiterium

prezbiterium

zwieńczenie prezbiterium

elewacja północna

fasada

kaplica

portal wejściowy

okno

wnętrze

łuk tęczowy

ołtarz boczny

organy

sklepienie nawy bocznej

ambona

barokowa chrzcielnica

detal chrzcielnicy

wnętrze kaplicy

ołtarz w kaplicy

dzwonnica

dawny klasztor - plebania

wejście

figura przy kościele

Rudołtowice - pałac Zborowskich

W centrum wsi Rudołtowice ( powiat pszczyński, gmina Pszczyna) zachował się zespół pałacowo-parkowy z pałacem i oficyną.

Pałac zbudowano w połowie XVIII wieku z inicjatywy Józefa Zborowskiego. W XIX wieku majątek stał się własnością książąt pszczyńskich von Pless. W pałacu mieszkali zarządcy.

 

Po wojnie pałac wykorzystywano dla działalności wielu instytucji. Obecnie gospodarzem budynku jest Polski Związek Niewidomych.

 

Pałac powstał jako budowla w stylu rokokowym, na rzucie prostokąta, piętrowa z użytkowym poddaszem ( przebudowany). Część frontowa, symetryczna,  ozdobiona jest płytkim ryzalitem zwieńczonym trójkątnym przyczółkiem z herbami.

 

Pałac otacza park krajobrazowy w stylu angielskim.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne - zbiory SBC

panorama

widok na fasadę

zwieńczenie fasady

herby

portal wejściowy

portal boczny

elewacja ogrodowa

centralna część elewacji ogrodowej

okna

fragment parku

Tuchów - bazylika Nawiedzenia NMP

Położony na wzgórzu murowany kościół klasztorny w Tuchowie ( powiat tarnowski, gmina Tuchów) został wzniesiony w latach 1677- 1682 jako benedyktyńskie sanktuarium maryjne, związane z kultem, umieszczonego w XVI wieku w poprzedniej świątyni, obrazu Matki Bożej.

Jest to jednonawowa budowla barokowa z zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Po bokach nawy znajdują się, nieco późniejsze, kaplice nakryte kopułami. Nawę przykrywa strop a prezbiterium sklepienie krzyżowe. Przebudowa na początku XX wieku wzbogaciła bryłę kościoła o kaplicę przy prezbiterium oraz, połączona z bryłą kościoła przełączką, wieżę-dzwonnicę.

 

Wnętrze kościoła posiada wyposażenie barokowe i późnobarokowe oraz rokokową polichromię.

 

Świątynia – sanktuarium znajdowała się pod opieką benedyktynów do roku 1816. Po nich działali tutaj redemptoryści, którzy wznieśli zabudowania klasztorne.

 

Od 2010 roku kościół funkcjonuje jako bazylika mniejsza.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

panorama

widok na prezbiterium

prezbiterium

elewacja południowa

elewacja północna

widok na fasadę

fasada

szczyt fasady

fasada i kruchta

posąg w niszy

kaplica północna

kopuła kaplicy

portal główny

tablica

portal boczny

detal

gzymsy

detale

wnętrze

ołtarz główny

obraz w ołtarzu głównym

detal ołtarza

ołtarz boczny

chór

ambona

chrzcielnica

kopuła kaplicy

polichromia

malowane epitafium

epitafium

przełączka

wieża-dzwonnica

hełm wieży

kościół i dzwonnica

budynek klasztoru