Franciszkanie do Pilicy ( powiat zawierciański, gmina Pilica) zostali sprowadzeni
przez Marię z Wesslów Sobieską, ówczesną właścicielkę dóbr pilckich.
Na potrzeby zakonu wzniesiono, na niewielkim
wzgórzu w dawnej wsi Biskupice, barokowe założenie klasztorne z kościołem.
Skromna jak na standardy barokowe, świątynia
klasztorna posiada jedną nawę przykrytą sklepieniem kolebkowym z lunetami oraz
niższe i węższe prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Pierwotnie kościół
przykryty był dachem z gontu, jednak w XIX wieku, po pożarze, zamieniono gont na blachę.
Ściany kościoła wewnątrz rozczłonkowane są
pilastrami i ozdobione skromną dekoracją stukową o motywach geometrycznych oraz
XIX-wieczną polichromią. Od strony południowej do nawy przylegają kaplice
otwarte do niej owalnymi arkadami.
Do 1916 roku w połowie prezbiterium był
umieszczony ołtarz główny a za nim znajdował się chór zakonny.
Przed fasadą kościoła, rozciąga się plac
otoczony murem z niszami na stacje Drogi Krzyżowej.
W latach 60-tych XIX wieku klasztor, na
polecenie władz austriackich, został przeznaczony do likwidacji, która
nastąpiła faktycznie dopiero w 1902 roku. Jednak po kilkunastu latach zakonnicy
ponownie wrócili i sukcesywnie odnowili zniszczone zabudowania.
Sanktuarium w Pilicy jest obecnie znane z
obecności cudownego obrazu Matki Boskiej Śnieżnej, pochodzącego z XVII wieku.
 |
| widok ogólny |
 |
| fasada |
 |
| fragment fasady |
 |
| nisza z posągiem |
 |
| wnętrze kościoła |
 |
| ołtarz główny |
 |
| obraz Matki Boskiej Śnieżnej |
 |
| ambona |
 |
| chrzcielnica |
 |
| epitafium z portretem |
 |
| tablica epitafijna |
 |
| dziedziniec przed kościołem i mur |
 |
| brama na dziedziniec kościoła |
 |
| brama |
 |
| zabudowania klasztorne |
 |
| brama na dziedziniec klasztoru |
 |
| zwieńczenie bramy |
 |
| fragment dziedzińca klasztoru |
 |
| dziedziniec klasztoru |
 |
| studnia |
