czwartek, 18 lutego 2016

Stary Wiśnicz - kościół św. Wojciecha

Obecnie istniejący kościół w Starym Wiśniczu ( powiat bocheński, gmina Nowy Wiśnicz) został wzniesiony w 1520 roku z fundacji Piotra Kmity, wojewody krakowskiego, właściciela pobliskiego zamku. Pierwotnie budowla pełniła funkcję kościoła dworskiego.

Jest to świątynia orientowana, murowana, jednonawowa z nie wyodrębnionym prezbiterium, wzniesiona w stylu gotycko-renesansowym. Nawę i empory nakrywa sklepienie sieciowe.

Po bokach nawie towarzyszą, zapewne XVIII - wieczne, przybudówki z kaplicami w przyziemiu i emporami na piętrze oraz z rzadko spotykanymi lożami koloratorskimi.

Od północy do prezbiterium przylega piętrowa zakrystia ze skarbcem. Od zachodu poprzedza nawę kwadratowa wieża z dachem ostrosłupowym. Kościół jest otynkowany, opięty przyporami i nakryty dachem dwuspadowym z sygnaturką.

Wnętrze utrzymane jest w stylu barokowym, ale zachowały się cztery portale z XVI wieku i renesansowe tabernakulum naścienne z 1544 roku. Polichromia pochodzi z wieku XX.

Na zewnątrz, przy kościele zachował się dzwon z czasów Piotra Kmity z herbami. Niestety dzwon jest pęknięty i dlatego wmontowano go w mur otaczający świątynię. Podobno dzwon ten został odlany przez tego samego ludwisarza co Dzwon Zygmunta na Wawelu.

Niektórzy historycy dopatrują się w wyglądzie świątyni w Starym Wiśniczu pewnych podobieństw do Sali Audiencyjnej na zamku w Pradze ( wnętrze przypominające halę, nakryte sklepieniem sieciowym o charakterze ozdobnym). Jest to prawdopodobne, gdyż Piotr Kmita wielokrotnie jeździł do Pragi w poselstwach dyplomatycznych i z pewnością bywał w wyżej wspomnianej Sali Audiencyjnej.

W ołtarzu głównym znajduje się obraz malowany, częściowo, przez Jana Matejkę, który często przebywał w Koryznówce znajdującej się niedaleko zamku w Wiśniczu.

widok ogólny

panorama
zdjęcie archiwalne - zbiory NAC
fasada

widok na wieżę

prezbiterium

kaplica

elewacja południowa

widok na elewację północną

kruchta

portal wejściowy

wnętrze

widok na ołtarz

sklepienie

wnętrze kaplicy

widok na lożę koloratorską

loża

ambona i loża

chór z herbami

renesansowe tabernakulum

osłona na dzwon

pęknięty dzwon

sobota, 13 lutego 2016

Tenczynek - Brama Zwierzyniecka

 W Rzeczkach, najdalej na wschód wysuniętym przysiółku Tenczynka ( powiat krakowski, gmina Krzeszowice), stoi brama wjazdowa do dawnego Zwierzyńca w Lesie Zwierzynieckim. Zwierzyniec był wyodrębnionym terenem lasu, gdzie hodowano zwierzynę łowną.

Zwierzyniec w Tenczynku został założony w połowie XIX wieku przez rodzinę Potockich i istniał do 1919 roku.

Był to obszar zamknięty, ogrodzony, a na jego teren prowadziły cztery bramy. Do naszych czasów zachowała się tylko główna brama wjazdowa.

Jest to budowla w stylu neogotyckim, składająca się z sześciu wielobocznych filarów wzniesionych z cegły ceramicznej. Wieńczą je figury dzikich zwierząt i ptactwa oraz psów myśliwskich. Pierwotnie nad głównym otworem wejściowym znajdował się żeliwny herb Potockich. Herb ten nie zachował się.


Brama została ostatnio odnowiona, ale nie odtworzono żeliwnych jej części w tym krat, które widać na zdjęciu archiwalnym.

widok ogólny
panorama
zdjęcie archiwalne Wikipedia
skrzydło lewe
fragment skrzydła lewego
dekoracja
fragment dekoracji
zwieńczenie skrzydła
fragment drzwi bocznego skrzydła

poniedziałek, 8 lutego 2016

Płaza - kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

Budowę murowanego barokowego kościoła w Płazie ( powiat chrzanowski, gmina Chrzanów) rozpoczęto w pierwszej połowie XVI wieku a ukończono w roku 1576.

Jest to niewielka, jednonawowa świątynia orientowana z kwadratowym prezbiterium i wieżą od zachodu. Wieżę nakrywa dach namiotowy. Od północy do prezbiterium przylega zakrystia. Przy wieży od północy stoi dawna kostnica a od południa kruchta. Nawę i prezbiterium nakrywają dachy dwuspadowe. Dach nawy wieńczy sygnaturka utrzymana w duchu barokowym.

Wystrój wnętrza kościoła jest barokowy z elementami rokokowymi. Jednym z najstarszych elementów wystroju jest zachowany renesansowy portal prowadzący do zakrystii .

Na ścianach wnętrza można oglądać także kilka zabytkowych epitafiów.

Kościół otacza murowane ogrodzenie wzniesione z wapienia.

widok ogólny

panorama

elewacja południowa

elewacja północna

prezbiterium

krzyż na ścianie prezbiterium

fasada z kruchtą

widok na wieżę

okienko

środa, 3 lutego 2016

Kraków - gmach Teatru Starego

Jedno z wybitnych dzieł secesji w architekturze polskiej zostało wzniesione w 1798 roku z inicjatywy przedsiębiorcy teatralnego Jacka Kluszewskiego, który na gmach teatru przeznaczył dwie swoje kamienice na rogu Placu Szczepańskiego.

W połowie XIX wieku dołączono do dotychczasowego budynku teatru trzecią kamienicę a cały gmach, po przejęciu go przez miasto, przebudowano w stylu renesansu florenckiego. Dokonali tego znani architekci Karol Kremer i Tomasz Majewski.

Najstarsza scena teatralna Krakowa straciła na znaczeniu po wybudowaniu Teatru Miejskiego ( obecnie Teatr im. Słowackiego|).

Jednak w latach 1903-1906 miasto zleciło odrestaurowanie dawnego teatru. Przebudowa ta, autorstwa Franciszka Mączyńskiego i Tadeusza Stryjeńskiego oraz rzeźbiarza Józefa Gardeckiego, nadała budowli modny, secesyjny wygląd. Szczególną uwagę zwraca piękny fantazyjny fryz na budynku, wykonany ze stiuku, metalowa attyka nad narożnikiem  oraz efektowne wejście główne.

Po przebudowie miało tu siedzibę Towarzystwo Muzyczne. Teatr powrócił do gmachu po drugiej wojnie światowej.

widok ogólny

zdjęcie archiwalne

widok na fasadę

panorama

elewacja boczna

narożnik

fryz

fragment fryzu

herb miasta

data budowy

fragment elewacji

dekoracja fasady

okno

wejście główne

dach nad wejściem głównym

detal drzwi

drzwi boczne

logo teatru

tablice pamiątkowe aktorów

tablica poświęcona Konradowi Swinarskiemu

klatka schodowa- zdjęcie archiwalne